Σελίδες

2/3/12

Περί ηλεκτρονικής ανάγνωσης....


Τον τελευταίο καιρό τριγυρίζω τη σκέψη να πάρω έναν e-reader. Επί της αρχής δεν είμαι αντίθετη, η ιδέα ενός βιβλίου που να τα περιέχει όλα, εξάλλου, ίσως να είναι η φιλοσοφική λίθος κάθε βιβλιόφιλου. Από την άλλη, ούτε καν διηγήματα δεν έχω καταφέρει να διαβάσω σε οθόνη υπολογιστή, η φωτεινότητά του, η τάση μου στις ημικρανίες, η εύκολη διάσπαση της προσοχής που με χαρακτηρίζει μετά τα είκοσι πέντε και ο έμφυτος φόβος για ό,τι διαφορετικό, ως τώρα με συγκρατούν.

            Διαβάζοντας τις εμπειρίες των χρηστών των ηλεκτρονικών αναγνωστών στον e-anagnostis έχω να παρατηρήσω πως εγώ δεν διαβάζω σχεδόν ποτέ έξω από το σπίτι, δεν μετακινούμαι με μέσα μαζικής μεταφοράς, δεν με τρομάζουν τα ογκώδη «τούβλα» που τα σέρνω από καναπέ σε κρεβάτι και συνήθως στις ολιγοήμερες διακοπές μου το καλοκαίρι τεμπελιάζω και δεν διαβάζω τίποτα. Άρα ο μόνος καλός λόγος που μου απομένει είναι η έλλειψη χώρου. Αυτό είναι ένα πραγματικό πρόβλημα, από τη στιγμή που υπάρχουν ήδη βιβλία που μετακόμισαν στην βιβλιοθήκη της αποθήκης, κοινώς δεν θα τα ξαναδώ ποτέ, δυο λύσεις βλέπω ή το bookcrossing ή τον ηλεκτρονικό αναγνώστη. Πάντως στα βιβλία που έχω κοντά μου, όλο ρίχνω και καμιά ματιά, ενώ υποθέτω πως με τα αποθηκευμένα στη μνήμη δεν θα ασχοληθώ ποτέ ξανά. Το μέλλον του διαβασμένου βιβλίου είναι η λήθη.

            Τα επιστημονικά άρθρα για την δουλειά μου, μου είναι πολύ εύκολο να τα διαβάσω σε ηλεκτρονική μορφή, κάτι που δυσκολευόμουν να κάνω παλαιότερα εν μέσω μεταπτυχιακού. Υποψιάζομαι πως αυτό είναι γιατί τότε χρειαζόμουν τις λεπτομέρειες ενώ τώρα μόνο τη γενική εικόνα. Κι αυτό φοβάμαι και για την ηλεκτρονική ανάγνωση, πως θα ευνοήσει την ανάγνωση fast food κι εγώ είμαι ήδη γρήγορη, τσαπατσούλα, ανυπόμονη. Ήδη αν χάσω την προσοχή μου διαβάζω διαγώνια.

            Είναι και θέμα καθαρής ψωροπερηφάνιας, τώρα όποιος μπαίνει στο σπίτι ακόμα κι αν δεν το σχολιάσει, κοιτά τα βιβλία που στοιβάζονται στις δυο βιβλιοθήκες εντός σπιτιού, θέλει κάτι να δανειστεί, κάτι να διαβάσει στα πεταχτά ή απλά να σχολιάσει «Τα έχεις διαβάσει όλα αυτά;» Η απάντηση είναι «Όχι, βλέπεις εκείνη τη στοίβα, είναι τα αδιάβαστα. Ακόμα….». Στην ανάγνωση το μέγεθος μετράει.

            Είμαι σίγουρη πως στο εγγύς μέλλον δεν θα τη γλιτώσω, η ευκολία ενός τέτοιου gadget, η ευχέρεια να αγοράσεις όποιο βιβλίο θες μες στη νύχτα και να το διαβάσεις επιτόπου, η εξοικείωσή μου με τα ηλεκτρονικά μέσα (παίζει ρόλο πως δεν το φοβάμαι το μαραφετάκι, έχω την αίσθηση πως όποιο ηλεκτρονικό πράγμα και να πιάσω στα χέρια μου θα ξέρω να το χειρίζομαι σε ένα μισάωρο, η ψωνάρα), θα με οδηγήσουν τελικά σε ένα – φθηνό- τέτοιο εργαλείο. Από την άλλη, έχω ένα κινητό αυστηρά για κλήσεις και μηνύματα που δεν μπαίνει στο ίντερνετ, δεν έχω mp3 player, βαριέμαι να μάθω πως δουλεύει το home cinema. Οπότε μπορεί και να την σκαπουλάρω.




8 σχόλια:

  1. Η εφεύρεση του e-reader είναι αξιοθαύμαστη και πιθανόν το μέλλον της ανάγνωσης να ανήκει σε αυτό.Όμως όχι το μέλλον της δικής μου αναγνωστικής δραστηριότητος,εφόσον αδιαφορώ πλήρως για την τεχνολογικό πρόοδο όταν αυτή μειώνει την ηδονή μου.Και μέρος της ηδονής για μένα απορρέει από το ίδιο το βιβλίο-αντικείμενο: το χαρτί,η μυρωδιά,ο ήχος των σελίδων και γενικά ό,τι συνθέτει την εξαίσια για μας τους φετιχιστές υλική του υπόσταση(βέβαια,και το e-reader υλικότατο είναι,άλλο που μερικοί το βλέπουν σχεδόν...μεταφυσικά!). Ωστόσο,μπορώ κάλλιστα να φανταστώ την αποσύνδεση της αναγνωστικής "απόλαυσης" από την ιδιοσυστασία του μέσου ανάγνωσης.Ελικρινά,δεν βλέπω καμία αλλοτρίωση σε αυτήν την πιθανή αντικατάσταση και ίσως το τέλος του βιβλίου να μην είναι πολύ μακριά(τέλος εποχής μαζί,αλλά η εποχή πεθαίνει συμπαρασύροντας στο θάνατο πολλά από τα αντικείμενά της).

    ΥΓ: Κι επειδή πολύ πολιτισμένα τα λέω...ΚΑΤΩ ΤΟ E-READER,ΖΗΤΩ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπερβολές, υπερβολές, υπερβολές.... Σιγά μην πεθάνει το χάρτινο βιβλίο. Όσο για την κακία συνήθεια του γυρίσματος σελίδων, λέγεται πως είναι τόσο δύσκολο να την κόψεις, όσο το τσιγάρο.

      Διαγραφή
    2. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
    3. Τι λες καλέ που δεν πεθαίνει! Μια χαρά μπορεί να πεθάνει ή τέλος πάντων να αποδεκατιστεί επιβιώνοντας ως συλλεκτικό είδος για ελάχιστους. Οκ,για μεγάλο διάστημα θα συνυπάρξουν,αλλά μετά βλέπουμε(δηλαδή όχι εμείς,οι επόμενοι).

      Διαγραφή
  2. Ακριβώς τις ίδιες σκέψεις έκανα πριν ~1 χρόνο. Δίσταζα μέχρι που ένας φίλος μου δάνεισε τον δικό του reader. Τον κράτησα ένα πρωί, διάβασα λίγο και την επόμενη μέρα κιόλας παρήγγειλα κι εγώ.

    Σήμερα, ένα χρόνο χρήσης μετά μπορώ να πω πως δε το έχω μετανιώσει καθόλου. Δεν έχει καμία σχέση με οθόνη υπολογιστή, μπορείς να διαβάζεις με τις ώρες σαν σε χαρτί. Επίσης, υπάρχουν όλο και περισσότερα ελληνικά e-βιβλία διαθέσιμα!

    Εντάξει, μερικές φορές διαβάζεις κάτι κι εύχεσαι να το είχες σε χαρτί, για να πας μπρος-πισω, να ξαναδιαβάσεις μερικά κομμάτια... Αυτό λείπει. Από την άλλη όμως...Δεν είναι ή το ένα ή το άλλο (όπως φοβόμουν πριν μπω στον κόσμο των e-books).
    Φυσικά και πηγαίνω ακόμα σε βιβλιοπωλεία, χαζεύω τίτλους, ξεφυλίζω κι αγοράζω ΠΟΛΛΑ βιβλία σε χαρτί, μισά μισά περίπου.

    Αλλά αφού το σκέφτεσαι ήδη... 1-2 μήνες σου δίνω μέχρι να υποκύψεις κι εσύ! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά για αποκλειστικότητα, δεν το βλέπω με τίποτα, δεν κόβεται το χάρτινο. Αλλά φοβάμαι μη μείνει να σκονίζεται σε ένα ράφι και κλαίω τα λεφτά μου

      Διαγραφή
  3. Κίνδυνος να χαθεί το βιβλίο στη μορφή που το ξέρουμε υπάρχει, αλλά μακροπρόθεσμα. Η ηλεκτρονική προσέγγισή του δεν είναι απαραίτητα αρνητική, φαντάζομαι ότι μπορεί να αποτελέσει ερέθισμα για νέους αναγνώστες. Κατά τα άλλα, προσωπικά δε μου πάει (ζαλίζομαι και με κουράζει απίστευτα), επίσης αγαπητή μου Κατερίνα φαντάσου σε έναν φουτουριστικό κόσμο να μην έχεις ούτε ένα χαρτόδετο βιβλιαράκι, μη νομίζεις ότι θα σου πιάσει κανείς κουβέντα για βιβλία. Επομένως, το χαρτόδετο είναι ολόκληρη φιλοσοφία, είναι φορέας πολιτισμών και πολιτισμών. Η ιδέα ενός ηλεκτρονικού κόσμου εν γένει μου προκαλεί αναφυλαξία, χαίρομαι που (ή ελπίζω) ότι δε θα το ζήσω, γιατί εγώ θα το πάθω το σοκ (θέλω να πω η δική μου η γενιά). Οι επόμενες δε νομίζω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εγώ πάντως δε συμμερίζομαι την άποψη σας, το βιβλίο δεν είναι δίσκος να χαθεί μόλις βρεθεί ένα αντίστοιχο μέσο, η ηλεκτρονική ανάγνωση δεν μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως την.... κανονική. Εδώ καλά καλά τα αρχεία με βαρετά πράγματα όπως τα φορολογικά δεν μπορούμε πλήρως να ψηφοποιήσουμε, η εποχή της παντελούς έλλειψης χάρτινου βιβλίου μου φαίνεται πως αργεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή