25/5/15

«Η δύναμη του κυρίου Δ*», Άγης Πετάλας



Εωσφορικός, χαρακτηρίζεται ο κεντρικός χαρακτήρας στα διηγήματα του Άγη Πετάλα « Η δύναμη του κυρίου Δ*». Ο κύριος Δ* φανατικός υπέρμαχος της ελεύθερης οικονομίας που από το πρώτο κιόλας κείμενο- «Γιατί η ανθρωπότητα, αν αγαπά πραγματικά το ωραίο οφείλει να παραμείνει πολιτικά συντηρητική»- μας κάνει διάλεξη για τις χαρές της, για την ευτυχία της πολυτέλειας και την μιζέρια της επιβίωσης, αγαπά να τρυπώνει στις ζωές των ανθρώπων, να αναλαμβάνει τις εταιρείες τους, να τους υπόσχεται πως θα γίνει ο μαικήνας τους, να συντρίβει όνειρα νεαρών ονειροπόλων, να συνηγορεί με ψωραλέες κυρίες της καλής κοινωνίας, να κινείται σχεδόν φασματικά στην ζωή του και τις ζωές των άλλων. 

Εξαιρετικά καλογραμμένα όλα τα διηγήματα, στηριγμένα στην μακρά παράδοση ανάλογων κειμένων που σκοινοβατούν ανάμεσα στην κυνική ειρωνεία και την υπαρξιακή αγωνία, όπως «ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα» του Μπουλγκάκωφ ή τα διηγήματα του Γκόγκολ, αφήνουν ένα πικρό χαμόγελο να σχηματίζεται στα χείλη με το πέρας της ανάγνωσης. Ο κύριος Δ*, κομψός, πολύ κομψός, εστέτ και συμπαθής, σχεδόν αλλούτερος, είναι η ενσάρκωση όλων των «κακών», αλλά δεν είναι. Είναι ένας μικροδιάβολος ή ο Σατανάς αυτοπροσώπως; Δεν ξέρεις και δεν σε νοιάζει. Η κακία του έχει κάτι από τον ορθολογισμό του τραπεζίτη και της κομψής κυρίας του που κάνει φιλανθρωπίες για τα παιδάκια της Μπιάφρας. Ο κύριος Δ* είναι ένας διάβολος με στυλ.

Και η καλοσύνη του, γιατί υπάρχει κι αυτή, είναι που ασχολείται. Τον νοιάζει να μας βγάλει λόγο, τον νοιάζει να αποδείξει τον αντιμαικηνισμό του, τον νοιάζουν οι άνθρωποι. Η επιλογή του ως αφηγητή είναι ενδιαφέρουσα. Τα διηγήματα έχουν συνοχή κι ο χαρακτήρας του σιγά σιγά σφυρηλατείται. Φυσικά κάποια ρέπουν προς την φαντασία. Αλλά φανταστικός δεν είναι ο κύριος Δ*, που με τόση παρρησία υποστηρίζει το δικαίωμα να πίνεις το αίμα του διπλανού σου για την ευκαιρία να σκαλίσεις με το νύχι σου τις ραφές μιας τσάντας Λουί Βουιτόν; 

Πρώτο βιβλίο αυτό για τον Άγη Πετάλα, φαντάζομαι πως δεν θα είναι το τελευταίο. Κι ονειρεύομαι στο επόμενο έναν ακόμα γοητευτικότερο χαρακτήρα. Κι ακόμα μεγαλύτερη ενότητα ύφους. Κι ακόμα πιο προσεγμένη γλώσσα. Όνειρα στα οποία μάλλον δεν θα είχε καμία σημασία να παραδοθώ. Κι εδώ, αυτά τα στοιχεία είναι τόσο έντονα, που σχεδόν ακουμπούν την τελειότητα. Για το είδος. 






«Η δύναμη του κυρίου Δ*», Άγης Πετάλας, εκδ. Αντίποδες, 2015, σελ. 134

24/5/15

Στις 2μ.μ. με την Αγγελική Μποζίκη στον www.amagiradio.com




Σήμερα Κυριακή 24/05/2015  με την Angeliki Boziki ετοιμάζουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα εκπομπή. Νέες κυκλοφορίες, λογοτεχνικά βραβεία ελληνικά και ξένα, βιβλία ενηλίκων και παιδικά, ποίηση. Θα τα πούμε όλα, θα ακούσουμε πολλή μουσική (το νου σας, για παραγγελιές σε τούτο δω το ποστ).

 Και θα κληρώσουμε θαυμαστά βιβλιαράκια:

 2 τυχεροί θα πάρουν σετ τα δύο βιβλία  "Η πόλη" 1&2, του Blake Crouch, ευγενική προσφορά από τις Εκδόσεις Διόπτρα - Dioptra Publications,

και ένας τυχερός την σειρά με τα 3 παιδικά βιβλία της Marta Altés, ευγενική προσφορά από τις Εκδόσεις Key Books.

Για να λάβετε μέρος στην κλήρωση πατήστε λάικ στο αντίστοιχο ποστ στο γκρουπ της εκπομπής στο facebook ή αφήστε σχόλιο εδώ. 

Συντονιστείτε στις 2μ.μ., στις 24 Μαΐου στον www.amagiradio.com.





Εδώ η εκπομπή μας της προηγούμενης Κυριακής με τον Θεόδωρο Γρηγοριάδη: 





22/5/15

"ζωή μεθόρια", Θεόδωρος Γρηγοριάδης





Για το καινούργιο βιβλίο του Θεόδωρου Γρηγοριάδη μιλήσαμε διεξοδικά στην εκπομπή Διαβάζοντας της περασμένης Κυριακής. Ακούστε το podcast, αξίζει τον κόπο.





















21/5/15

Απαίτηση




Κι ήταν δίκαιη η απαίτησή σου
σάρκα της δυνατής φωτιάς
υποκατάστατο του πάθους
μεταθετό μου κίνητρο
ήταν δίκαιη η απαίτηση
για έρωτα πέρα από εκείνον
που ήμουν σε θέση να σου δώσω.



"Λυσιμελής πόθος", Τίτος Πατρίκιος, εκδ. Κίχλη, 2014







Υ.Γ. Μου τον θύμισε η Χρυσάνθη στο υπέροχο blog της κι έκτοτε τα βράδια τα περνάμε παρέα.

20/5/15

"Να πώς χάνεις μια γυναίκα", Junot Diaz




Έπιασα το βιβλίο του Τζούνο Ντιάζ «Να πώς χάνεις μια γυναίκα» με μεγάλο ενθουσιασμό. Το προηγούμενό του, « Η σύντομη θαυμαστή ζωή του Όσκαρ Γουάο», με είχε συνεπάρει και ήθελα να δω αν τα είχε καταφέρει κι εδώ. Εκ πρώτης όψεως, φαινόταν πως ναι. Οι πρώτες σελίδες κυλούσαν ευχάριστα, ο λόγος έρεε, η ιστορία είχε στηθεί. 

Όσο όμως το βιβλίο προχωρούσε κάτι σκάλωνε και φαινόταν επιφανειακό. Οι σχέσεις των ανθρώπων δεν βάθαιναν κι ο κεντρικός ήρωας έχανε την συνοχή του, απλωνόταν από γυναίκα σε γυναίκα, χωρίς σκοπό και προορισμό. Ίσως μόνο να χρησίμευε σαν αφορμή για να μας μιλήσει ο Ντίαζ για την ζωή ενός «ξένου», ενός Δομινικανού στην Αμερική. 

Ο Γιούνορ, ένας νεαρός άντρας που τον παρατά η κοπέλα του όταν ανακαλύπτει πως την απατούσε, μας διηγείται σε πρώτο πρόσωπο τις σχέσεις του με τις γυναίκες, τη ζωή του με την μάνα και τον μεγαλύτερο αδελφό του. Μέσα από τις σεξουαλικές του περιπέτειες, ανακαλύπτουμε τελικά το ταξίδι της ενηλικίωσης του γραμμένο σε σπαράγματα, δίχως ενότητα χρόνου και χώρου.

Το βιβλίο μιλά για την αναζήτηση της ταυτότητας, τον έρωτα, την πορεία στη ζωή και το θάνατο. Όμως κάπου η αίσθηση του ξεχωριστού χάνεται. Ο Ντίαζ γράφει σε μια θαυμάσια προφορική γλώσσα, χωρίς καρυκεύματα. Έχει να πει να πει μια ιστορία, για αυτό. Όμως, τούτη τη φορά κάτι φαίνεται να χάσκει και ο συγγραφέας κατορθώνει τελικά να γράψει απλά ένα «καλό» βιβλίο, δίχως τίποτα το ξεχωριστό ή έστω κάτι που θα σε έκανε να  θέλεις τον ξαναδιαβάσεις με λαχτάρα. 



«Να πώς χάνεις μια γυναίκα», Τζούνο Ντίαζ, μετ. Νίνα Μπούρη, εκδ. Πατάκη, σελ.267, 2015 





17/5/15

Σήμερα καλεσμένος μας ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης στις 2μ.μ. στον www.amagiradio.com



Σήμερα καλεσμένος μας ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης και το ολοκαίνουργιο βιβλίο του "ζωή μεθόρια".
Κληρώνουμε 3 αντίτυπα, ευγενική προσφορά των εκδόσεων Πατάκη.

Για να λάβετε μέρος στην κλήρωση αφήστε σχόλιο σε τούτο δω ποστ ή στο αντίστοιχο στο γκρουπ της εκπομπής Διαβάζοντας στο φβ.

Συντπονιστείτε στις 2 μ.μ. στον www.amagiradio.com



Εδώ ακούτε την προηγούμενή μας εκπομπή με την Φαίη Κοκκινοπούλου: