29/3/15

Διαβάζοντας@amagi 29 Μαρτίου 2015 με τους εκδότες των Αντιπόδων



Καλημέρα, καλημέρα. Σήμερα στις 2μ.μ. στην εκπομπή Διαβάζοντας@amagi έχουμε την χαρά να φιλοξενούμε τον Θοδωρή Δρίτσα και τον Κώστα Σπαθαράκη, τους δύο εκδότες του νεοσύστατου εκδοτικού οίκου Αντίποδες​ που πρόλαβε ήδη με τις επιλογές του να κάνει αίσθηση. 

Κληρώνουμε 3 εξαιρετικά βιβλία, 2 εκ των οποίων δεν είναι καν ακόμα στα ράφια των βιβλιοπωλείων:


Δια να λάβετε μέρος στην κλήρωση αφήστε σχόλιο ή κάμετε λάικ εδώ ή στα αντίστοιχα ποστ στο γκρουπ της εκπομπής ή στην σελίδα του blog στο facebook

Συντονιστείτε στις 2 μ.μ. στον www.amagiradio.com

Υ.Γ. 42 Για λίγο μαζί μας στην αρχή της εκπομπής θα είναι και η ηθοποιός Νατάσα Οικονομοπούλου για να μας εξηγήσει πως αποφάσισαν να στήσουν θεατρικό αναλόγιο με πρωτότυπη μουσική σε ένα εξαιρετικό κείμενο του Τσβάιχ. Την Τετάρτη στο Booktalks





Υ. Γ. 42-2 Για να μας ακούσετε πληκτρολογήστε www.amagiradio.com ή κατεβάστε την εφαρμογή TuneIn για κινητά τηλέφωνα, ταμπλέτες και άλλα συναφή.

Υ.Γ. 42-3 Σήμερα το Διαβάζοντας κλείνει τα έξι και περπατά στα επτά. Γιέα. Σήμερα είναι και η συνάντησή μας στις 7 το απόγευμα στο Booktalks. 






28/3/15

«Ο χάρτης και η επικράτεια», Michel Houellebecq


Η βιβλιοφιλική παραφιλολογία γύρω από τον Μισέλ Ουελμπέκ πάντα με φόβιζε: ο μισάνθρωπος, ο μισογύνης, ο ρατσιστής αντισημίτης, ο κλόουν την Γαλλικής τηλεόρασης. Ε, δεν μιλάμε για τις καλύτερες συστάσεις. Δίσταζα να διαβάσω βιβλίο του. Ξεκίνησα τον «Χάρτη και την επικράτεια» με επιφυλάξεις. Και έπειτα ενθουσιάστηκα. Κείμενο ζωντανό, με μεγάλα ερωτήματα, μέσα στην εποχή μας, φιλοσοφικό και καυστικό, με πλοκή που δεν σε αφήνει να το αφήσεις από τα χέρια σου. 

Κεντρικός ήρωας ο Ζεντ, ένας εικαστικός μονόχνωτος και μάλλον ανίκανος να συνάψει κανονικές ανθρώπινες σχέσεις κανενός είδους. Η πρώτη του κοπέλα η Ζινεβιέβ ήταν μια πόρνη πολυτελείας κι αυτό δεν τον πείραζε, η δεύτερη μια εκπάγλου καλλονής Ρωσίδα, η Όλγα, την οποία όμως αρνήθηκε να ακολουθήσει στην πατρίδα της όταν της πρόσφεραν εκεί δουλειά παρ’ όλο που την αγαπούσε.

Ξεκίνησε την καλλιτεχνική ζωή του ως φωτογράφος, απογειώθηκε όταν είχε την φαεινή ιδέα να κάνει φωτογραφίες με του χάρτες της Μισελέν και τελικά εκτοξεύτηκε σε δυσθεώρητα ύψη- οι πίνακες του έφτασαν να κοστίζουν 12 εκατομμύρια ευρώ- δίχως να το καταλάβει. Για τον κατάλογο της έκθεσης με τους πίνακες- μια μοντέρνα συλλογή με επαγγέλματα που περιλαμβάνει το αριστούργημα «Ο Μπιλ Γκέιτς και ο Στιβ Τζομπς συνομιλούν για το μέλλον της πληροφορικής»- ζητά από τον επίσης μονόχνωτο και μισάνθρωπο συγγραφέα Μισέλ Ουελμπέκ να γράψει τον πρόλογο. Οι δυο, τους αν και αναγνωρίζουν ο ένας στον άλλο έναν άνθρωπο με τον οποίο θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν, τελικά δεν γίνονται φίλοι. Λίγο καιρό αφότου ο Ζεντ τον ζωγραφίζει και του χαρίζει τον πανάκριβο πίνακα, ο Ουελμπέκ δολοφονείται με φρικτό τρόπο. 

Ο Μισέλ Ουλμπέκ παρουσιάζει τον λογοτεχνικό εαυτό του με απαράμιλλο χιούμορ, αν και λίγο μακάβριο· πάντως το alter ego του είναι μάλλον ο Ζεντ. Οι προβληματισμοί του πάνω στην σύγχρονη κοινωνία- το μυθιστόρημα είναι γεμάτο brand names και ονόματα της εποχής που σε κάνουν να νιώθεις ένα τίποτα- για την τέχνη, την επιτυχία στην τέχνη αλλά κυρίως για τις ανθρώπινες σχέσεις και πως αυτές διαμορφώνονται σε ανθρώπους που όπως ο Ζεντ που στερήθηκαν την μητρική αγάπη, είναι έκδηλοι σε όλο το κείμενο. Αλλά το θέμα που απασχολεί τον Ουελμπέκ περισσότερο από όλα είναι το χρήμα· η χρήση του, το πόσο καθορίζει τη μοίρα μας, αν οριζόμαστε από αυτό, αν στο όνομά του συντελούνται τα χειρότερα εγκλήματα.Οι αναφορές στην αυτοκτονία, την δολοφονία και την ευθανασία, που γίνονται κάπως επιδερμικά, δίνουν μια διάσταση του θανάτου, που φαίνεται να απασχολεί τον συγγραφέα στις πιο γκροτέσκες στιγμές του.

Πάντως ο Ουελμπέκ, με την επίφαση ενός αστυνομικού μυθιστορήματος, κατορθώνει να στήσει ένα βιβλίο δουλεμένο αριστοτεχνικά, από αυτά που θα χαιρόταν να διαβάσει κάθε αξιόλογος αναγνώστης.


  «Ο χάρτης και η επικράτεια», Μισέλ Ουελμπεκ, μετ. Λίνα Σιπητάνου, εκδ. Εστία, 2012, σελ. 419











Υ.Γ. 42 Άσχετο με τον Ουελμπέκ: ελάτε  αύριο στην συνάντηση, θα είναι ωραία να γνωριστούμε από κοντά. 



25/3/15

"The Buried Giant", Kazuo Ishiguro του Παναγιώτη Κροκιδά



Το βιβλίο του Ισιγκούρο τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές και ίσως για αρκετό καιρό μετά, "ακούγεται" όσο λίγα. Τα περισσότερα, εν είδει θετικής ή αρνητικής διαφήμισης το τοποθετούν άτσαλα στην φανταστική λογοτεχνία, σε σημείο που δίπλα στο όνομα του Βρετανού, νικητή του βραβείου Μπούκερ, ως ενδεικτικά του ύφους του να αναφέρονται ονόματα όπως του Τόλκιν και του Μάρτιν. Αναπάντεχο; Φυσικά.


Μα τι διαβάζει κανείς εδώ: μια Βρετανία χαμένη στις ομίχλες του παρελθόντος, λίγο μετά τα κατορθώματα του Αρθούρου, με τα απομεινάρια της κυριαρχίας της Ρωμαϊκής κυριαρχίας να ξεπροβάλλουν ακόμα σαν απολιθώματα. Εν μέσω αυτού του σκηνικού, όπου η ανάσα ενός δράκου απλώνεται επιβάλλοντας μια ληθαργική αμνησία στον κόσμο των Βρετανών και Σαξόνων -πάλαι ποτέ εχθρών-, ένα ηλικιωμένο ζευγάρι ξεκινάει ένα ταξίδι αναζήτησης σε αυτήν την επικράτεια.

Η οποία, όπως προλογίζει ο αφηγητής της ιστορίας, τότε ήταν μια αραιοσπαρμένη χώρα από μικρά χωριά, όπου κάποιος θα μπορούσε να περιφέρεται για μέρες, δίχως να συναντήσει ψυχή ζώσα. Υπάρχει, λοιπόν, ένας δράκος, υπάρχουν τελώνια, ξωτικά, συναπαντήματα με ζοφερές μαυροντυμένες γυναίκες, ένας γερασμένος ιππότης της στρογγυλής τραπέζης που κουβαλάει το άχθος μιας αποστολής, υπάρχει και ένα μοναστήρι αινιγματικό και δολοφονικό που θα φέρει στο νου το Όνομα του Ρόδου. Υπάρχουν αυτά και άλλα πολλά σε αυτό το βιβλίο. Τα οποία δοσμένα από μια απίθανα μελετημένη γλώσσα μεταξύ παραμυθιακής και σύγχρονης επικής διήγησης, δίνει ένα βιβλίο που όμοιό του δεν θα έχει συναντήσει ο μέσος αναγνώστης. Γιατί είναι αυτή η γλώσσα του Ισιγκούρο, διαφορετική από οτιδήποτε έχει γράψει ο ίδιος και από ό,τι έχει γράψει σύγχρονός του συγγραφέας, είναι ο ρυθμός του που μεταφέρει τον αναγνώστη σε μια ξεχασμένη επικράτεια και εποχή: γοητευτικά, μυθοπλαστικά, μα την ίδια στιγμή ρεαλιστικά. Και θεατρικά, καθώς σε πολύ μεγάλο βαθμό οι περιγραφές του χώρου και οι σκηνές δράσης μεταφέρονται στον αναγνώστη μέσα από τους διαλόγους των ηρώων. Κι αυτή η θεατρική προσέγγιση προσδίδει στο βιβλίο έναν επιπλέον λυρικό χαρακτήρα. Η γλώσσα, λοιπόν, είναι για εμένα το ατού αυτού του βιβλίου, μα την ίδια στιγμή και αυτό που μπορεί να το καταστήσει ένα στριφνό βιβλίο.



Γιατί; Γιατί δεν ξέρω σε ποιον απευθύνεται ακριβώς, αν σκεφτούμε με αυστηρούς, εκδοτικούς και υφολογικούς όρους. Αυτούς, που για να το πουλήσουν στο αντίστοιχο κοινό ή να το θάψουν και να το τραβήξουν από κάποια άλλη μερίδα, το πλασάρουν σαν φανταστικό: όχι, δεν ανήκει στην φανταστική λογοτεχνία, όπως την ξέρει αυτός που την διαβάζει. Μα ίσως φέρει χαρακτηριστικά και ποιότητα μια αμιγούς ονειρικής, ευφάνταστης λογοτεχνίας, που όπως έγραψε πρόσφατα ο Γκέιμαν για το Buried Giant, θα απομυθοποιήσει το φανταστικό στοιχείο στη λογοτεχνία και πως θα δείξει πως η φαντασία επιστρατεύεται πολλές φορές για να πει σημαντικά πράματα. Και ο Ισιγκούρο με τους ιππότες και τα δαιμόνια μιλάει για τις αναμνήσεις: τις συλλογικές και τις προσωπικές. Σημαντικό; Διαβάστε το να μάθετε!

Εγώ το απόλαυσα και τις εικόνες του θα κουβαλάω για πολύ καιρό ακόμα στο κεφάλι μου


                                                                                              Παναγιώτης Κροκιδάς

"The Buried Giant", Kazuo Ishiguro, Faber & Faber, 2015, σελ.352

24/3/15

Ελάτε να γιορτάσουμε μαζί τα έκτα γενέθλια του Διαβάζοντας



Την Κυριακή 29 Μαρτίου 2015 το μπλογκάκι κλείνει τα 6 του χρόνια. Αντί για την κλασική επετειακή ανάρτηση-απολογισμό (που δεν θα γλιτώσετε φυσικά), είπα να κάνουμε μια συνάντηση για να γνωριστούμε. Σας καλώ λοιπόν, όσους γίναμε φίλοι μέσα από το blog, αλλά περισσότερο αυτούς που δεν έχουμε γνωριστεί ακόμα, να πιούμε ένα κρασί και να μιλήσουμε για βιβλία.

Δεν θα είναι πάρτυ, δεν θα έχει dj, αλλά ευελπιστώ να έχει ανθρώπους που αγαπάνε το βιβλίο και έχουν όρεξη να κάνουν παρέα και με άλλους βιβλιοχτυπημένους. Αν πάλι δεν μου κάτσει, δεν θελήσει κανένας να σπάσει την ανωνυμία του και να έρθει, δεν πειράζει, περισσότερο κρασί για μένα. 

Την Κυριακή στις 7 μ.μ. στο Booktalks (Αρτέμιδος 47 & Αγ. Αλεξάνδρου 58, Π. Φάληρο)


https://www.facebook.com/events/875802649159259/ Εδώ είναι το event στο facebook αν θέλετε να δηλώσετε συμμετοχή.



23/3/15

«ΜακΤιγκ», Frank Norris



Ο Φρανκ Νόρις μού ήταν άγνωστος. Νομίζω πως γενικά στην Ελλάδα ο Αμερικάνος νατουραλιστής συγγραφέας δεν είχε πολλούς θιασώτες. Κανένα βιβλίο του δεν είχε μεταφραστεί στα ελληνικά, έχουν περάσει κοντά 130 χρόνια από τον θάνατό του, η ζωή του ήταν εξαιρετικά σύντομη, μιας και πέθανε στα 32 σε κρίση σκωληκοειδίτιδας. Όταν είδα το «ΜακΤιγκ» από την σειρά Orbis Literae του Gutenberg χρειάστηκε να ψάξω για να καταλάβω ποιος είναι . 

Αν και ο Ζολά μου αρέσει εξόχως και η «Νανά» υπήρξε ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα μυθιστορήματα της εφηβείας μου, στην αρχή η κατάταξη του συγγραφέα στους νατουραλιστές, με φόβισε. Δεν έπρεπε. Το βιβλίο έχει όλα τα στοιχεία για να καταταγεί στο ρεύμα με αξιώσεις, η αφήγησή του είναι ρέουσα, η ατμόσφαιρα του ζοφερή αλλά περιπαιχτική, οι περιγραφές έξοχες.

Οι ήρωες στο "ΜακΤιγκ" στιγματίζονται από την «βάρβαρη» καταγωγή τους, για λίγο φαίνεται πως θα μπορέσουν να αρθούν πάνω από αυτό που η κοινωνία θα περίμενε από αυτούς, τελικά βουλιάζουν στο βούρκο τους. Ο ίδιος ο ΜακΤιγκ είναι ένας πρακτικός οδοντίατρος χωρίς πτυχίο, που εξασκεί την τέχνη του σχεδόν με τον ίδιο τρόπο που μικρός έσερνε το καροτσάκι στα ορυχεία. Είναι ένα θηριώδης τύπος, κάπως νωθρός και αργός στη σύλληψη, ικανοποιημένος αν τρώει λιπαρό φαγητό τις Κυριακές, πίνει φτηνή μπίρα και παίζει την κονσερτίνα του. Ενίοτε, πηγαίνει για περίπατο με τον φίλο του Μάρκους. Κάποια στιγμή η ξαδέλφη του Μάρκους- και σχεδόν αρραβωνιαστικιά του- Τρίνα σπάει ένα δόντι και επισκέπτεται τον ΜακΤιγκ. Κατά την διάρκεια της θεραπείας, ο ΜακΤιγκ, που δεν έχει άλλες συναναστροφές με γυναίκες, θα νιώσει έντονο, ζωώδες πάθος για την Τρίνα, θα την πολιορκήσει εντελώς άγαρμπα και τελικά, με τις ευλογίες του Μάρκους, θα την αρραβωνιαστεί. 

Τα πράγματα περιπλέκονται όταν η Τρίνα κερδίζει πέντε χιλιάδες δολάρια στην λοταρία. Η φυσική φιλαργυρία της εντείνεται, ο Μάρκους ζηλεύει φριχτά, η κατάσταση δυσκολεύει. Την κατιούσα θα πάρουν όλοι όταν κάποιος καταγγέλλει τον ΜακΤιγκ πως δεν έχει άδεια, εκείνος σταματά να δουλεύει, η Τρίνα γίνεται όλο και πιο τσιγκούνα, η εξαθλίωση τούς κυνηγά. Η κατάληξη θα είναι τραγική. 

Οι περιφερειακοί χαρακτήρες- οι ΜακΤιγκ μένουν σε μια πολυκατοικία- όπως ο Ζέρκωφ, μια καρικατούρα που αντιπροσωπεύει όλα όσα θα πίστευε ο μέσος αντισημίτης για τους Εβραίους, η μισότρελή Μεξικανή καθαρίστρια Μαρία Μακάπα, η γερασμένη μοδιστρούλα δις Μπέικερ που ζει έναν έρωτα εκ του μακρόθεν με το γεροντοπαλίκαρο του διπλανού διαμερίσματος, οι γονείς της Τρίνας με την γερμανική τους προφορά, βοηθούν να στηθεί μια τοιχογραφία της κοινωνίας της εποχής, να δοθεί η πρέπουσα προσοχή στην λεπτομέρεια όπως αρμόζει σε κάθε νατουραλιστή. 

Το κείμενο το διατρέχει λεπτή ειρωνεία, οι τελευταίες του σκηνές είναι γκροτέσκες και αποτρόπαιες, και με κάποιον τρόπο, σχεδόν μαγικό, κατορθώνει να οδηγήσει τον αναγνώστη σε μια σκοτεινή κάθαρση. Το χρήμα, κι ο χρυσός, αποκτούν κεντρικό ρόλο στην πλοκή, η παθογένεια της τότε αναδυόμενης «μεσαίας» τάξης περιγράφεται γλαφυρά και μένει τελικά μια γεύση γλυκόπικρη και η αίσθηση πως με σιγουριά κλείνοντας το βιβλίο έχεις διαβάσει λογοτεχνία. 

Το "ΜακΤιγκ" είναι ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο, ένα πραγματικό αριστούργημα, ένα από κείνα τα μυθιστορήματα που κάθε βιβλιόφιλος θέλει στην βιβλιοθήκη και την φαρέτρα του.



«ΜακΤιγκ», Φρανκ Νόρις, μετ. Μιχάλης Μακρόπουλος, εκδ. Gutenberg, 2014, σελ. 480

















Υ.Γ. 42 Υπάρχει και ταινία, αριστούργημα από ό,τι λένε. Για βαριά χτυπημένους όμως: http://www.athinorama.gr/cinema/movie.aspx?id=10011566

20/3/15

Μικρόκοσμοι: Τα μικρά βιβλιοπωλεία

Την Κυριακή στις 11:30 θα συζητήσουμε για το παρόν και το μέλλον των μικρών βιβλιοπωλείων στο Κέντρο Επισκεπτών της υπό ανέγερση Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος στο  Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στο Δέλτα Φαλήρου. 



Μικρόκοσμοι: Τα μικρά βιβλιοπωλεία
Κυριακή 22 Μαρτίου 2015
11:30

Μικρόκοσμοι: Μια προσπάθεια κατανόησης των πραγµάτων ή των ανθρώπων που καταλαµβάνουν µικρό χώρο.

Συζήτηση με τα μικρά βιβλιοπωλεία που δίνουν τα τελευταία χρόνια χαρακτήρα στην πόλη, αξιοποιώντας την προσωπική σχέση που αναπτύσσεται με τους πελάτες.

Συμμετέχουν:

Επι λέξει
Πλειάδες
Bookloft
Μωβ σκίουρος
Φωταγωγός
Free thinking zone

Συντονίζει η Μαρία Αγγελίδου.


Ελεύθερη είσοδος στο Κέντρο Επισκεπτών του ΚΠΙΣΝ.

Πληροφορίες-κρατήσεις: 210 8778396/8 ή με email στο visitorscenter@snfcc.org

*Για τη μετάβασή σας, μπορείτε να χρησιμοποιείτε δωρεάν το shuttle bus που συνδέει το Σταθμό Μετρό Συγγρού – Φιξ με το Κέντρο Επισκεπτών του ΚΠΙΣΝ (αφετηρία επί της οδού Καλλιρόης και άφιξη στην αρχή της Εσπλαναδας). Θα πραγματοποιούνται δρομολόγια 30’ πριν και μετά από κάθε εκδήλωση.