Πασχαλινές βιβλιοπροτάσεις ή αυτά που ζήλεψα και θέλω να διαβάσω από την πρόσφατη βιβλιοπαραγωγή.

"Ερωτοτροπίες", Χαβιέρ Μαρίας, μετ. Χριστίνα Θεοδωροπούλου, εκδ. Πατάκη, 2015, σελ 424

"Αιρετικοί", Λεονάρδο Παδούρα, μετ. Κώστας Αθανασίου, εκδ. Καστανιώτη, 2015, σελ. 800

"Πόλεμος και πόλεμος", László Krasznahorkai, μετ. Ιωάννα Αβραμίδου, εκδ. Πόλις, 2015, σελ. 384

"Ο θαμμένος γίγαντας", Καζούο Ισιγκούρο, μετ. Αργυρώ Μαντόγλου, εκδ. Ψυχογιος, 2015, σελ. 440

"Το φάντασμα του Αλεξάντρ Βόλφ", Γκαιτό Γκαζντάνοφ, μετ. Ελένη Μπακοπούλου, εκδ.Αντίποδες, 2015, σελ. 192

"Βιβλίο", Ζοζέ Λουίς Πεισότο, μετ. Αθηνά Ψυλλιά, εκδ. Κέδρος, 2015, σελ. 296

"Οι ενοικιαστές", Σάρα Γουότερς, εκδ. Λιβάνη, 2015, σελ. 736

"Οι νόμοι των συνόρων", Χαβιέρ Θέρκας, μετ. Γεωργία Ζακοπούλου, εκδ. Πατάκη, 2015, σελ. 521

 

«Αντί Στεφάνου», Γιάννης Μακριδάκης

Λογοτεχνία στην πιο αυθεντική μορφή της γράφει ο Γιάννης Μακριδάκης. Γραφιάς από κείνους τους παραμυθάδες, που εκκινούν από την ιστορία και τον χαρακτήρα κι όχι γιατί θέλουν να κάνουν «λογοτεχνική πρωτοπορία», καταλήγει να το κάνει κι αυτό, αλλά όχι φτιαχτά, κατασκευασμένα· η όποια λογοτεχνικότητα πηγάζει από την καρδιά της αφήγησης.

Ήρωας του ο Στέφανος, ένας άντρας που παράτησε την Ιατρική για να αφοσιωθεί στην καλλιέργεια της γης με φυσικούς τρόπους, που γύρισε πίσω, που χλευάζεται ως μισότρελος από το χωριό του. Λίγο πριν πεθάνει η μητέρα του- η οποία έχει έναν αδελφό που πλούτισε στην Αμερική, τον Σιλβέστρο- βάζει λυτούς και δεμένους για να πάρει ο Στέφανος τη θέση του νεκροθάφτη και να μην είναι ξεκρέμαστος όταν εκείνη θα χει φύγει. 

Η μοίρα το φέρνει έτσι που η πρώτη και μοναδική κηδεία που θα κάνει ο Στέφανος θα είναι της ίδιας του της μάνας. Θα επιλέξει να ανοίξει τον τάφο της στην «φτωχή» πλευρά του νεκροταφείου- δίπλα στα δυο άπορα γεροντάκια που φρόντιζε- και θα επιφέρει, για άλλη μια φορά, την μήνι του Αμερικάνου Σιλβέστρου που είχε κρυφά κανονίσει να στείλει μάρμαρα για οικογενειακό τάφο στην καλύτερη θέση του κοιμητηρίου. Αλλά τα πράγματα ανάμεσα στους χωριανούς- τον παπά, την παντοπώλισσα, τον ταβερνιάρη, τον θείο του- και τον Στέφανο θα φτάσουν σε οριακό σημείο όταν αποφασίσει πάνω από τον τάφο της μάνας του να στήσει μποστάνι. 

Το πρωτοποριακό στην αφήγηση του Μακριδάκη είναι ο αφηγητής του. Επιλέγει την ιστορία να μας την πει, με στερημένο και «λόγιο» τρόπο, ο καθηγητής των θρησκευτικών του χωριού. Ο τρόπος που ιστορεί ο καθηγητής είναι στιλιζαρισμένος αλλά όχι εχθρικός. Προσπαθεί να είναι αντικειμενικός με την κατάσταση αλλά δεν είναι. Κι αυτό τον καθιστά εξίσου πρωταγωνιστή με τον Στέφανο. 

«Εκείνη λοιπόν τη θανατοβραδιά της άνοιξης ισχυρίστηκε δημόσια ότι η απελθούσα μεθόδευε ενεργά το τελευταίο διάστημα μέσω του Αμερικανού αδελφού της Σιλβέστρου, ο οποίος ήταν τακτικός και μέγας χορηγός του Προδρόμου κι ο λόγος του περνούσε, την απομάκρυνση του Ευταξία από το πόστο του και την τοποθέτηση του μοναχογιού της ως νεκροθάφτη, ώστε να εξασφαλίσει αυτός, ο επί πολλά έτη άνεργος και κάπως ανισόρροπος, όπως πιστοποιούσαν σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της νήσου κάποιο υποτυπώδες έστω εισόδημα για να μπορεί να ζήσει όταν εκείνη μία των ημερών θα έφευγε από τη ζωή και θα έμενε μόνος κι έρημος δίχως κανέναν πόρο, ούτε πλέον αυτή την πενιχρή της σύνταξη, δεδομένη βέβαια και της εξαιρετικά βεβαρημένης σχέσης του με τον εύπορο θείο του, τον Σιλβέστρο» 

Ο Γιάννης Μακριδάκης δεν φοβάται να περιγράψει την ελληνική επαρχία όπως είναι- ζει εξάλλου στη Χίο - χωρίς ωραιοποιήσεις, ούτε αλλότριες αφηγήσεις. Οι ήρωες του είναι γνήσιοι, δεν τους μισεί, δεν τους φοβάται, τους κοιτάζει κατάματα με όλες τις μικρότητες και τις μικροπρέπειες τους. Θίγονται εδώ θέματα μεγάλα όπως η θρησκεία, η οικολογία και η χορτοφαγία, η ανικανότητα των παιδιών να απαγκιστρωθούν από την αγία ελληνική οικογένεια, η παθογένεια της κλειστής κοινωνίας που δεν έχει τίποτα άλλο να κάνει παρά να τρώει τις σάρκες της. Το «βλάσφημο» κομμάτι της ιστορίας το χρησιμοποιεί τόσο όσο, ίσα για να δώσει στην πλοκή ένα μεγαλύτερο βάρος. Και τελικά λέει την αλήθειά του, με περικοκλάδες, όπως ένας καθηγητής θρησκευτικών μόνο θα μπορούσε. 

«Αντί Στεφάνου», Γιάννης Μακριδάκης, εκδ. Εστία, 2015, σελ. 144






Υ.Γ. 42 Εδώ η εξίσου ενθουσιώδης άποψη της Βιβής 

"Υπεραιχμή", Thomas Pynchon

Ιδιαιτέρως Πιντσονόφιλη δεν είμαι, αν και η ιδέα να εντρυφήσω στον Πίντσον- έπειτα και το ελεγειακών διαστάσεων αφιέρωμα του Μαραμπού (εδώ και εδώ)- με τριβελίζει τον τελευταίο καιρό. Έπιασα την «Υπεραιχμή» γιατί οι φήμες έλεγαν πως πρόκειται για ένα σχετικά εύκολο βιβλίο του Πίντσον, μάλλον όχι το καλύτερό του, που μοιάζει στο «Έμφυτο ελάττωμα». Οι φήμες -τούτη τη φορά- είχαν δίκιο. 

Η «Υπεραιχμή» ρουφιέται, είναι ένα μυθιστόρημα με αναφορές σύγχρονες, που ο Πίντσον τις κάνει βεβαίως να μοιάζουν σαν να βγήκαν κατευθείαν από την δεκαετία του ’70. Ηρωίδα η Μαξίν, μια πρώην Πιστοποιημένη Ερευνήτρια Απάτης που θα μπλέξει- λίγο πριν και λίγο μετά την 11η Σεπτεμβρίου- με τις εταιρείες φούσκες της Σίλικον Άλευ, με το ίντερνετ σε μια πιο «βρώμικη» και «αθώα» μαζί εποχή, με τον βαθύ ιστό, έτσι όπως τότε είχε, και τώρα πια δεν έχει κανένα νόημα ως έννοια. 

Κατά την προσφιλή συνήθεια του συγγραφέα από το βιβλίο κάνουν πέρασμα περίπου διακόσιοι χαρακτήρες, που εμπλέκονται με κάποιο τρόπο με την ιστορία της τεχνολογίας υπεραιχμής, με την Μαξίν, με τα παιδιά της, με τρομοκράτες, με απάτες, με όλο αυτό το τρελοκομείο που ήταν η «κοινότητα» των νερντς της πληροφορικής που γίναν ξαφνικά επιχειρηματίες.

Το βιβλίο είναι απολαυστικό ως την μέση, κι έπειτα γίνεται όλο και πιο κουραστικό. Είναι τίγκα στις αναφορές, μουσικές, ταινίες, βιβλία, ίντερνετ, όλα μπαίνουν και αραδιάζονται λες για να σε κατατροπώσουν. 

Ο Πίντσον δεν φοβάται να μιλήσει για Εβραίους- άλλωστε η ηρωίδα του είναι Εβραία- για Άραβες, για πλούσιους, φτωχούς, ναρκωτικά, σεξ, βαποράκια, να πει για όλα αυτά που επιφανειακά ορίζουν τις ζωές μας και τις οδηγούν στο πουθενά. Έτσι, πραγματεύεται περίπου τα πάντα: τις ανθρώπινες σχέσεις, αυτό που συνέβη στην Αμερική μετά την εντεκάτη Σεπτεμβρίου, την πολυπολιτισμικότητα της Νέας Υόρκης, την μαναξιά, την ανάγκη για επικοινωνία με πολλούς τρόπους, την προστασία της ιδιωτικότητας.

Δεν ξέρω αν, μετά την ανάγνωση της Υπεραιχμής, είμαι λίγο πιο κοντά ή λίγο πιο μακριά από τον Πίντσον. Προς το παρόν κανένα βιβλίο του δεν έχει καταφέρει να μιλήσει στο θυμικό μου. Ώρες ώρες μου φαίνεται σαν ένας υπερεκτιμημένος παραδοξολόγος. Κι άλλες, σαν να είναι ο νέος Προφήτης των καιρών μας. 

 

  «Υπεραιχμή», Τόμας Πίντσον, μετ. Γιώργος Κυριαζής, εκδ. Ψυχογιός, 2014, σελ.559

Διαβάζοντας@amagi 5 Απριλίου 2015 με καλεσμένο τον Μιχάλη Καλαμαρά

Καλημέρα σε όλους. Καλή άνοιξη να 'χουμε. Τι, μπα;

Σήμερα στις 2μ.μ. στον www.amagiradio.com θα μιλήσουμε με τον Michalis Kalamaras τον διαχειριστή του ηλεκτρονικός αναγνώστης / ereader για τον "πόλεμο" της εποχής μας, books vs e-books. (http://www.eanagnostis.gr/) 

Για να μας πάει καλά το Πάσχα, έχουμε ένα εκπληκτικό δώρο. Οι Εκδόσεις Καστανιώτη μας χαρίζουν 4 αντίτυπα του καινούργιου βιβλίου του Λεονάρδο Παδούρα "Οι αιρετικοί" - 2 χάρτινα, 2 e-books (http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-5875-9). Για να μπείτε στην κλήρωση αφήστε σχόλιο ή κάμετε λάικ εδώ.

‪Υ.Γ. 42 Αν θέλετε να ακούσετε παλιότερες εκπομπές Διαβάζοντας είναι μαζεμένες όλες εδώ.

Οι νικητές του αναγνωστικού διαγωνισμού του Μαρτίου

Πρέπει να πω πως ενθουσιάστηκα με την συμμετοχή στον διαγωνισμό για το πόσες σελίδες διαβάσαμε μέσα στον Μάρτιο. Δείχνει πως πολλοί άνθρωποι διαβάζουν πολύ και θέλουν να μιλήσουν για αυτό. Σε σύνολο λοιπόν 36 συμμετοχών, 23 διάβασαν πάνω από 1000 σελίδες μες στον Μάρτη, 13 πάνω από 2000 σελίδες και 6 διάβασαν πάνω από 3000 σελίδες. Αδιαφιλονίκητος νικητής ο αγαπημένος μας συνblogger Γιάννης Ρουμπάκης που με 6204 σελίδες μας κατατρόπωσε όλους. 

Μα ας προχωρήσουμε στην απονομή. 

1ος νικητής  Γιάννης Ρουμπάκης, κερδίζει τον "Άμλετ", Ουίλιαμ Σαίξπηρ, εκδ. Gutenberg, ευγενική προσφορά των εκδόσεων.

Διάβασε τον μήνα Μάρτιο: 

1. Τζέιμς Σάλτερ, Αυτό είν’ όλο, σελίδες 387

2. Τζο Νέσμπο, Ο λυτρωτής, 660

3. Ίταλο Καλβίνο, Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης, 333

4. Γιόζεφ Ροτ, Η κρύπτη των καπουτσίνων, 254

5. Ούρσολα Λε Γκέν, Ο αναρχικός των δύο κόσμων, 457

6. Στέφεν Κινγκ, Η λάμψη, 538

7. Ντόρις Λέσινγκ, Το πέμπτο παιδί,133

8. Ναντίν Γκόρντιμερ, Ένας τυχαίος εραστής, 267

9. Τρούμαν Καπότε, Πρόγευμα στο Τίφφανυς, 126

10. Αλμπέρ Καμύ, Ο ξένος, 140

11. Λεονάρδο Παδούρα, Αιρετικοί, 788

12. Φίλιπ Κερ, Τα άλογα του χειμώνα, 323

13. Γκυ ντε Μωπασάν, Η χοντρομπαλού,168

14. Εδουάρδο Μεντόθα, Καλλιτέχνης γυναικών,379

15. Ζέφη Δαράκη, Η σπηλιά με τα βεγγαλικά. 85

16. Μαρία Λαϊνά, Σε τόπο ξερό,405

17. Οι 200 κλειτορίδες της Μαρίας Βοναπάρτη, 104

18. Χίλαρυ Μαντέλ Η δολοφονία της Μ. Θάτσερ, 151

19. Κατερίνα Αγγελάκη- Ρουκ, ποίηση, 491-300.
20. Κώστας Κατσουλάρης, Νυχτερινό ρεύμα, 150
21.Νικολάι Λέσκοφ, Ο Ζερβοχέρης, 165 

[ ΣΥΝΟΛΟ: 6204] 

2η νικήτρια έτερη συνblogger, η Νατάσσα Συλλιγνάκη, με 3887 σελίδες, κερδίζει ένα μπουκτοξομπλουζάκι της αρεσκείας της.

Διάβασε:

1. «Η καρδερίνα» Donna Tartt, 992 σελ.
2. «Η Φαύστα και διάφορα διηγήματα», Μποστ, 192 σελ.
3. «Ο χιονάνθρωπος» (Χάρι Χόλε, #7) Jo Nesbø, 602 σελ.
4. «Ο καλός κλέφτης» Hannah Tinti, 404 σελ.
5. «Ηλιακή καταιγίδα» (Rebecka Martinsson #1) Åsa Larsson, 408 σελ.
6. «Ο λυτρωτής» (Χαρι Χόλε, #6) Jo Nesbø, 672 σελ.
7. «Ακόμα φεύγει» Ευγενία Μπογιάνου, 264 σελ.
8. «Τρεις σε μια βάρκα» Jerome Jerome, 207 σελ.
9. «Η περιπέτεια ενός βιβλίου» Νίκος Καχτίτσης, 146 σελ.[Σύνολο 3.887 σελίδες]

και 3η νικήτρια η επίσης blogger και αγαπημένη Βιβή Γεωργαντοπούλου που κερδίζει την Ηλιόπετρα, Οκτάβιο Πας, εκδ. Gutenberg, ευγενική προσφορά των εκδόσεων.

Διάβασε: 

1. "Πέτρα Ψαλίδι Χαρτί" ,262
2. «Έθιμα Ταφής»,418
3. «Το Μαχαίρι της Μήδειας»,378(υπόλοιπο από Φεβρουάριο)
4. «Τότε που Τραγουδούσαν οι Θεοί»,376(υπόλοιπο από Φεβρουάριο)
5. «Πώς Τελειώνει ο Κόσμος»,350
6. «Γκιακ»,128
7. «Η Λάσπη»,208
8. «Αντί Στεφάνου»,140
9. «Ναύτης»,410
10. «Τα Ζωοφιλικά»,325
11. «Η Χρονιά της Πλημμύρας»,500
12. «Άγιος Μανουήλ & Η Θεία Τούλα»,192
13. «Το Πρώτο Φιλί»,57

[Σύνολο 3744] 

Τι λέτε, πάμε έναν γύρο ακόμα τον Απρίλη;


Υ.Γ. 42 Και μια παρατήρηση, κάπως νοσταλγική και παππουδέ. Κάποτε όλα τα σχόλια θα ήταν στο blog και θα κρατούσαμε όλες αυτές τις λίστες βιβλίων για πάντα. Η ευκολία του facebook μετέφερε τις συμμετοχές στο group. Εκεί μέσα σε 2-3 μέρες τα 150 σχόλια γεμάτα βιβλία θα χαθούν. Κρίμα. [σκέφτηκα να τα μεταφέρω ένα ένα εδώ, αλλά ήταν δουλειά δυσανάλογα μεγάλη της απολαβής, άσε που δεν ήξερα πόσοι θα ήθελαν κάτι τέτοιο. Οπότε...]

Υ.Γ. 42-42 Σας υπενθυμίζω πως ο διαγωνισμός ήταν μόνον για τις λογοτεχνικές μας σελίδες- ποίηση πεζογραφία- έτσι άνθρωποι που υπέβαλλαν λίστες μαζί με δοκίμια και άλλα βιβλία διαγωνίστηκαν μόνο με τις "λογοτεχνικές" σελίδες τους.

Ποιος διάβασε τις περισσότερες σελίδες μέσα στον Μάρτη;

Η αλήθεια είναι πως ο διαγωνισμός ήτο ελαφρά παιδιάστικος, η χαρά όμως είναι πως έχει και δώρα.

Σας αραδιάζω λοιπόν πρώτα τα καλούδια:

1ος νικητής: "Άμλετ", Ουίλιαμ Σαίξπηρ, εκδ. Gutenberg, ευγενική προσφορά των εκδόσεων.

2ος νικητής: μπλουζάκι Booktalks, ευγενική προσφορά του πασίγνωστου, πανέμορφου, μοναδικού βιβλιοπωλείου-καφέ.

3ος νικητής: Ηλιόπετρα, Οκτάβιο Πας, εκδ. Gutenberg, ευγενική προσφορά των εκδόσεων.

Τι μετράμε λοιπόν. Μετράμε σελίδες λογοτεχνικών βιβλίων- πεζό και ποίηση- που διαβάσαμε μέσα στο Μάρτιο. Δεν μετράνε: βιβλία θεωρητικού περιεχομένου, βιβλία για την δουλειά σας, εφημερίδες (και τα ΦΕΚ), ανέκδοτα κείμενα (μεταφραστές και επιμελητές σας βλέπω), συνταγές μαγειρικής, συνταγές ιατρών, συμβόλαια, δικόγραφα, μπροσούρες και διαφημιστικά etc etc. 

Το ιδανικό θα ήταν να γράψουμε τίτλους βιβλίων και δίπλα τις σελίδες τους που διαβάσαμε μες στον Μάρτη [ως τις 11:59 της 31ης Μαρτίου για την ακρίβεια]. (Π.χ. Αν εγώ άρχισα τον Πίντσον μες στον Φλεβάρη και τον συνέχισα τον Μάρτη θα γράψω μόνο τις σελίδες που διάβασα τον Μάρτη). Αν όλα αυτά συνοδεύονται από αντίστοιχη φωτό, όλα θα είναι καλύτερα. Aν πάλι δεν έχετε φωτό δεν θα σας πάρουμε και το λαιμό. 

Ας νικήσει ο καλύτερος!

Υ.Γ. 42 Θα δώσω περιθώριο δύο ημερών για να δηλώσει καθένας πόσα διάβασε, τόσο εδώ, όσο και στα αντίστοιχα ποστ στο γκρουπ του blog και την σελίδα. 

Υ.Γ. 42-42 Αν πείτε ψέματα για να πάρετε δωράκι, να ξέρετε πως υπάρχει περίπτωση κάποιος άλλος "παίκτης" να σας κάνει ερωτησούλα. Κι αν δεν ξέρετε να την απαντήσετε, πού να τρέχετε να γκουγκλάρετε.

Υ.Γ. 42- 42-42 Αν κερδίσει η αφεντομουτσουνάρα μου, δεν θα πάρει δώρο. Το δώρο θα διατεθεί στον αμέσως επόμενο. Αλλά θα παίξω κι εγώ, ε; Το νου σας.