Το σύνδρομο του Χέρμαν Μέλβιλ.

Ειλικρινά δεν ξέρω τί είναι αυτό που ωθεί τους μεγάλους λογοτέχνες στον Μέλβιλ. Δεν έχω διαβάσει το διήγημα με τον Μπάρτλεμπυ, τον Μόμπι Ντικ τον διάβασα ως βιβλίο παιδικό, πιθανολογώ απλουστευμένο. Κι όμως οι συνεχείς αναφορές στο έργο του με προβληματίζουν. Κάποιοι λένε πως ο Μόμπι Ντικ είναι αρχετυπικό μυθιστόρημα, ιδανικό για να διδαχτεί στα εργαστήρια γραφής. Άλλοι πως είναι το πάθος που μετράει. Έχω αρχίσει να ντρέπομαι που δεν έχω διαβάσει τον Μόμπι Ντικ στα αγγλικά. Ούτε και το διήγημα με τον Μπάρτλεμπυ που ενέπνευσε τόσους και τόσους συγγραφείς. Μάλλον θα πρέπει να το κάνω.