18/9/22

Τι συμβαίνει στα Εργαστήρια Δημιουργικής Γραφής του Booktalks;




Τι συμβαίνει

Στα εργαστήρια δημιουργικής γραφής ενηλίκων του Booktalks δουλεύουμε πάνω σε δύο άξονες: θεωρία και πράξη. Έτσι, με το που θα συγκροτηθεί η ομάδα και γνωριστούμε, η κάθε συνάντηση χωρίζεται σε δύο μέρη. Το πρώτο είναι θεωρητικό, υπάρχουν πλήρεις σημειώσεις για βασικά θέματα, όπως πώς στήνεται η πλοκή, πώς φτιάχνουμε το τόξο ανάπτυξης ενός χαρακτήρα, πώς χειριζόμαστε τους διαλόγους, την περιγραφή, το μονόλογο, τι σημασία έχει το ύφος και η γλώσσα, γιατί show και γιατί tell. Η θεωρία πλαισιώνεται με παραδείγματα λογοτεχνικών κειμένων και προτάσεις ανάγνωσης. Γιατί όποιος δεν διαβάζει, δεν γράφει ουσιαστικά.

Το δεύτερο μέρος αφορά τη γραφή στην πράξη. Στο τέλος κάθε συνάντησης δίνεται θέμα για να γραφτεί κάποιο κείμενο (συνήθως διήγημα) με συγκεκριμένο αριθμό λέξεων. Αυτά τα κείμενα τα διαβάζουμε όλοι μαζί την επόμενη φορά κι η ομάδα κάνει καλοπροαίρετη κριτική ο ένας για τον άλλο. Έτσι η ομάδα γίνεται ομάδα και αποκτά ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, ξέρει πια να αναγνωρίσει πότε ένα κείμενο είναι καλό και πότε όχι.

Στόχος μετά το τέλος του πρώτου κύκλου είναι να έχει συστηματοποιήσει κανείς το γράψιμό του, να γράφει συχνά και όλο και καλύτερα, ακολουθώντας τους κανόνες και σπάζοντάς τους.

Στον δεύτερο κύκλο, η ομάδα περνά σε ένα επόμενο επίπεδο. Εδώ συζητάμε για το πέρασμα από τη μικρή στη μεγάλη φόρμα, τις διαφορές και τις ομοιότητες και προετοιμαζόμαστε για να γράψουμε μεγαλύτερα σε έκταση κείμενα. Πάλι οργανωμένα με σημειώσεις και διεξοδικές παρατηρήσεις. Παράλληλα κάθε εβδομάδα σε αυτόν τον κύκλο μαθαίνουμε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε είδους π.χ. ιστορικό, αστυνομικό, τρόμου, ερωτικό κ.ο.κ. και γράφουμε διηγήματα με βάση το είδος που μελετήσαμε. 

Σε κάθε κύκλο, τουλάχιστον σε ένα εργαστήριο θα μας επισκεφτεί κάποιος γνωστός συγγραφέας. Είναι πάντοτε εποικοδομητικό να βλέπει κανείς πως δουλεύουν διαφορετικοί γραφιάδες.

Πού, ποιος, πότε

Φέτος θα έχουμε δύο ομάδες πρώτου κύκλου, μία διαδικτυακά μέσω zoom κάθε Δευτέρα 8μ.μ. με 11μ.μ. και μία Πέμπτη 6μ.μ. με 9μ.μ. στο βιβλιοπωλείο μας (Αρτέμιδος 47, Π. Φάληρο). Ο πρώτος κύκλος απευθύνεται σε αυτούς που θέλουν να ξεκινήσουν να γράφουν ή σε αυτούς που γράφουν ήδη και θα ήθελαν να συστηματοποιήσουν και να οργανώσουν τη γραφή τους.

Η ομάδα του δεύτερου κύκλου θα συναντιέται κάθε Τετάρτη 6μ.μ. με 9μ.μ. και συγκροτείται από όσους έχουν ολοκληρώσει τον πρώτο κύκλο.

Πόσο κοστίζει

Το κόστος για τα δέκα τρίωρα εργαστήρια (τόσο δια ζώσης, όσο και διαδικτυακά) είναι 210€ που καταβάλλονται σε τρεις δόσεις, πριν από 1ο, το 4ο και το 7ο εργαστήριο. Αν κάποιος θελήσει να πληρώσει όλο το ποσό προκαταβολικά, τότε το κόστος διαμορφώνεται στα 200€.


Εισηγήτρια:



Η Κατερίνα Μαλακατέ είναι συγγραφέας, blogger και ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου-καφέ Booktalks. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής στο Deree και το EKEBI καθώς και το Διατμηματικό Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Δημιουργικής Γραφής ΕΑΠ/ Φλώρινας.
Το www.diavazontas.blogspot.com είναι ένα blog για την γραφή και την ανάγνωση που δημιουργήθηκε το 2009 κι έκτοτε λειτουργεί αδιάλειπτα. Το συντροφεύει και η αντίστοιχη βιβλιοφιλική ομάδα στο facebook ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ.
Το πιο πρόσφατο μυθιστόρημά της είναι το «Χωρίς πρόσωπο» από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.


Αν έχετε όρεξη να μάθετε περισσότερα ελάτε στην ανοιχτή συνάντηση γνωριμίας την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2022 στις 7μ.μ. στο Booktalks.  Δηλώστε συμμετοχή για τη συνάντηση εδώ

Θα υπάρξει και live την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2022 στο γκρουπ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ

Ολόκληρο το πρόγραμμα των Εργαστηρίων μας για Γραφή και Ανάγνωση, παιδιών και ενηλίκων, διά ζώσης και διαδικτυακά: εδώ

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στο 2109802520, στο info@booktalks.gr και στα inbox μας σε facebook και Instagram. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

17/9/22

Εργαστήρια Δημιουργικής Γραφής για παιδιά στο Booktalks

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στο 2109802520, στο info@booktalks.gr και στα inbox μας σε facebook και Instagram


Δημιουργική Γραφή για παιδιά


Τα περισσότερα παιδιά μπαίνουν στο σχολείο με ενθουσιασμό για τη γραφή ως τρόπο έκφρασης αλλά στην πορεία αποθαρρύνονται από το σχολικό πρόγραμμα.

Η δημιουργική γραφή αγκαλιάζει πολλές υποδιαιρέσεις της λογοτεχνικής τέχνης, από παραδοσιακά είδη, όπως η ποίηση και η μυθοπλασία, μέχρι και τη πεζογραφία. Όλες αυτές οι μορφές είναι αισθητικές και πνευματικές επιστήμες που αναπτύσσουν τη γνώση των μαθητών σχετικά με τα παραδοσιακά είδη, τις μορφές και τις χρήσεις της γλώσσας, αντλώντας από τη μακρά ιστορία των αισθητικών και επίσημων στρατηγικών σύνθεσης και βοηθώντας τους μαθητές να καταλάβουν πώς μπορούν να επικοινωνήσουν καλύτερα και να επηρεάσουν συναισθηματικά το κοινό.

Η επιτυχής δημιουργική συγγραφή απαιτεί προσεκτική μελέτη άλλων λογοτεχνικών έργων, ανάλυση του τρόπου με τον οποίο τα έργα αυτά επιτυγχάνουν τα αποτελέσματά τους και εμβαθύνουν για να δώσουν στους μαθητές την πρακτική εμπειρία της εξάσκησης του επιλεγμένου είδους τους.

Τα προγράμματα δημιουργικής γραφής παρέχουν την ευκαιρία στους μαθητές να προσθέσουν τις φωνές τους στην παγκόσμια συζήτηση. Πολλοί μαθητές στρέφονται ενστικτωδώς στην ποίηση και τη φαντασία για να εκφράσουν τις δικές τους επιθυμίες και φόβους. Η δημιουργική γραφή τους δίνει ένα χώρο που τους εξασφαλίζει ότι η «φωνή» τους είναι τόσο σημαντική όσο η φωνή μεγάλων συγγραφέων. Προκαλούνται δηλαδή από την επιθυμία επικοινωνίας με τον κόσμο. (The Department of English, 2010).

Ένα σημαντικό στοιχείο στη δημιουργική γραφή είναι η εκμάθηση της ανάπτυξης των χαρακτήρων. Η ανάπτυξη χαρακτήρων είναι ο συνδυασμός των λεπτομερειών, του διαλόγου, του λόγου και των ενεργειών ενός χαρακτήρα μέσω του οποίου ένας αφηγητής ενημερώνει το κοινό για την προσωπικότητα και το κίνητρο του χαρακτήρα.

Οι πτυχές των χαρακτήρων που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι συγγραφείς περιλαμβάνουν τη γλώσσα του σώματος, τις χειρονομίες, τον τρόπο με τον οποίο κινούνται και τον τρόπο με τον οποίο μιλάνε. Οι μαθητές μπορούν να μάθουν ότι οι χαρακτήρες κατευθύνουν την ιστορία μέσω του διαλόγου και της άποψης τους. Μπορούν να είναι πρωταγωνιστές, ανταγωνιστές ή δευτερεύοντες χαρακτήρες.

Μέσω προσεκτικής προτροπής, ένας δάσκαλος μπορεί να κάνει ερωτήσεις που θα κατευθύνουν έναν μαθητή να αναπτύξει έναν χαρακτήρα με βάθος, προσωπικότητα και ενδιαφέρον.

Τα παιδιά διδάσκονται να γράφουν δημιουργικά εξακολουθώντας να διασκεδάζουν.

Η Δημιουργική Γραφή είναι ένας σπουδαίος τρόπος για να εκφραστούν τα παιδιά. Όχι μόνο τα βοηθά να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να ξεκαθαρίσουν τις δικές τους ιδέες και πεποιθήσεις, αλλά τα βοηθά επίσης να ανακαλύψουν τι γνωρίζουν ή σκέφτονται για ένα θέμα.

Η ενθάρρυνση των παιδιών να γράψουν τις δικές τους ιστορίες μπορεί να τους δώσει μια τεράστια ώθηση εμπιστοσύνης στον εαυτό τους αλλά και να τα βοηθήσει να εδραιώσουν τη γλωσσική τους ικανότητα, θέτοντας στην πράξη τις αναγνωστικές και γραμματικές τους δεξιότητες.

Η Δημιουργική γραφή και ανάγνωση συμβάλει:

Όχι μόνο στη φιλαναγνωσία και στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων γραφής, αλλά και στην καλλιέργεια της γνωστικής ανάπτυξης των παιδιών και των οργανωτικών ικανοτήτων τους ενώ τα καθιστά και ικανότερα να επηρεάζουν τους άλλους μέσω της πειθούς. Μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά που ασκούν συχνότερα το δημιουργικό γράψιμο είναι γενικά καλύτερα σε άλλα μαθήματα, όπως τα μαθηματικά, οι επιστήμες και οι γλώσσες. Προκαλώντας τους εαυτούς τους να σκεφτούνε δημιουργικά χτίζουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και την πειθαρχία που θα χρειαστούν για να πετύχουν σε όλους τους τομείς της ζωής τους.

Η Δημιουργική γραφή καλλιεργεί:

Τη Δημιουργικότητα και τη Φαντασία, αφού διευρύνει τις διαδικασίες σκέψης τους, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε επιτυχία σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένης της επίλυσης προβλημάτων και της ανάλυσης. 

Την Αυτο-έκφραση: Τα παιδιά συχνά δυσκολεύονται να κατανοήσουν και να εκφράσουν το πώς νιώθουν. Μέσω της Δημιουργικής Γραφής, τα παιδιά αποκτούν ένα ασφαλές μέρος για να εξερευνήσουν, και αυτό μπορεί να γίνει ένα εξαιρετικά ευεργετικό εργαλείο για την έκφραση των συναισθημάτων τους.

Την Αυτοπεποίθηση, γιατί δίνει στα παιδιά περισσότερες ευκαιρίες να εκφράσουν τις απόψεις τους, να αναπτύξουν τη δική τους φωνή, να ενισχύσουν την αυτοπεποίθησή τους.

Δεξιότητες επικοινωνίας και πειθούς

Συχνά η οργάνωση αποτελεί δυσκολία, ειδικά σε μαθητές με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες. Ένα καλογραμμένο κείμενο περιλαμβάνει σκέψη, σχεδιασμό, οργάνωση και σωστή χρήση της γλώσσας. Με τη Δημιουργική Γραφή τα παιδιά μαθαίνουν να οργανώνουν τις σκέψεις τους και να πείθουν με σαφήνεια κάποιον για την άποψή τους.

 Στα εργαστήρια Δημιουργικής γραφής

v  Γράφουμε ιστορίες γιατί αγαπάμε τη φαντασία.

v  Γράφουμε στίχους γιατί αγαπάμε τη μουσική των λέξεων.

v  Γράφουμε ιστορίες και παραμύθια για να ζωντανέψουμε τους ήρωές μας, τα συναισθήματά τους, τον κόσμο τους.

 

```````````````````````````````````

 

 EΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ (11-13 ετών)


Εισηγήτρια: Κατερίνα Παπαδημητρίου

(230 ευρώ/ 10 δίωρα εργαστήρια σε τρεις άτοκες δόσεις)
Η ομάδα θα αποτελείται το μέγιστο από 8 παιδιά

Κάθε ΔΕΥΤΕΡΑ 5-7μ.μ. ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ στο βιβλιοπωλείο μας

Βιογραφικό εισηγήτριας:

Η Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έδεσσα. Είναι εκπαιδευτικός με μετεκπαίδευση στην Ειδική Αγωγή και μεταπτυχιακές σπουδές στη«Δημιουργική γραφή» - «Συγγραφή» στο ΠΜΣ του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα όπου υπηρετεί σε ΚΕΔΑΣΥ ως Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής, ενώ ταυτόχρονα δραστηριοποιείται και ως διδάσκουσα Δημιουργικής Γραφής. Άρθρα, βιβλιοκριτικές και διηγήματα της έχουν δημοσιευτεί στο διαδίκτυο και σε ηλεκτρονικά και έντυπα λογοτεχνικά περιοδικά. Επιπλέον, αρθρογραφεί ως μόνιμη συνεργάτιδα στο portal πολιτισμού - ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό Culture Book.

Πρώτη της εκδοτική εμφάνιση, με οκτώ διηγήματά της, στο Ανθολόγιο με τίτλο,«Οδός δημιουργικής γραφής», από τις εκδόσεις «Γραφομηχανή» (2015), καιακολουθεί, το 2022, το δοκίμιο από τις Εκδόσεις Κομνηνός με τίτλο, «Το ελληνικό διήγημα του 20 ου αιώνα, Προσεγγίσεις», όπου Έξι διηγήματα ασκούν κριτική σε διηγηματογράφους της γενιάς του ’30.


Αν έχετε όρεξη να μάθετε περισσότερα ελάτε στην ανοιχτή συνάντηση γνωριμίας την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2022 στις 7μ.μ. στο Booktalks.  Δηλώστε συμμετοχή για τη συνάντηση εδώ

Θα υπάρξει και live την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2022 στο γκρουπ ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ

Ολόκληρο το πρόγραμμα των Εργαστηρίων μας για Γραφή και Ανάγνωση, παιδιών και ενηλίκων, διά ζώσης και διαδικτυακά: εδώ

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στο 2109802520, στο info@booktalks.gr και στα inbox μας σε facebook και Instagram

Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

14/9/22

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΣΤΟ BOOKTALKS

 

 



ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

Εισηγήτρια: Κατερίνα Μαλακατέ

(210 ευρώ/ 10 τρίωρα εργαστήρια σε τρεις άτοκες δόσεις ή 200 ευρώ προκαταβολικά πριν την έναρξη των εργαστηρίων)

Κάθε ΔΕΥΤΕΡΑ 8-11μ.μ. (1ος κύκλος) ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ μέσω zoom
Έναρξη Δευτέρα 3/10/2022
Κάθε ΤΕΤΑΡΤΗ 6-9 μ.μ. (2ος κύκλος) ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ στο βιβλιοπωλείο μας
Έναρξη Τετάρτη 5/10/2022
Κάθε ΠΕΜΠΤΗ 6-9μ.μ. (1ο κύκλος) ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ στο βιβλιοπωλείο μας
Έναρξη Πέμπτη 6/10/2022

Λεπτομέρειες για το πώς λειτουργεί το εργαστήρι γραφής μπορείτε να βρείτε εδώ: https://diavazontas.blogspot.com/2022/02/creative.html

Βιογραφικό εισηγήτριας:
Η Κατερίνα Μαλακατέ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1978 και σπούδασε Φαρμακευτική στο ΕΚΠΑ. Ασχολήθηκε με τη γραφή από πολύ μικρή και έλαβε μέρος σε αρκετούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς, με αποτέλεσμα τη συμμετοχή της σε έξι συλλογικές εκδόσεις διηγημάτων. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια δημιουργικής γραφής στο Deree και στο ΕΚΕΒΙ, καθώς και στο Μεταπτυχιακό Δημιουργικής Γραφής (ΕΑΠ/ Πανεπιστήμιο Φλώρινας).

Το 2009 ξεκίνησε το ιστολόγιο Διαβάζοντας κι έκτοτε αναρτώνται εκεί αδιαλείπτως κριτικές της για βιβλία. Από το 2011 διαχειρίζεται και την ομώνυμη βιβλιοφιλική ομάδα στο Facebook. Το 2013 (συν)δημιούργησε το βιβλιοπωλείο-καφέ Booktalks. Εκείνη τη χρονιά εκδόθηκε και η νουβέλα «Κανείς δεν θέλει να πεθάνει». Το 2014 ξεκίνησε η ραδιοφωνική εκπομπή Διαβάζοντας στον amagi radio, που κράτησε πέντε περίπου χρόνια. Από την εκπομπή πέρασαν δεκάδες άνθρωποι του βιβλίου, συγγραφείς, μεταφραστές, επιμελητές, εκδότες. Είναι συντονίστρια της Λέσχης Ανάγνωσης του βιβλιοπωλείου. Το 2016 εκδόθηκε το πρώτο της μυθιστόρημα «Το Σχέδιο» από τις εκδόσεις Μελάνι, ενώ το 2020 το δεύτερο, με τίτλο «Χωρίς πρόσωπο» από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.


ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ ΕΝΗΛΙΚΩΝ

Εισηγήτρια: Βιβή Γεωργαντοπούλου

(150 ευρώ/10 δίωρα εργαστήρια σε τρεις άτοκες δόσεις ή 140 ευρώ προκαταβολικά πριν την έναρξη των εργαστηρίων)

Κάθε ΔΕΥΤΕΡΑ 7:30-9:30μ.μ. (1ος κύκλος) ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ στο βιβλιοπωλείο μας
Έναρξη Δευτέρα 3/10/2022
Κάθε ΤΡΙΤΗ 7:30-9:30μ.μ (2ος κύκλος) ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ στο βιβλιοπωλείο μας
Έναρξη Τρίτη 4/10/2022
Κάθε ΤΕΤΑΡΤΗ 8-10μ.μ. (1ο κύκλος) ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΑ μέσω zoom
Έναρξη Τετάρτη 5/10/2022

Λεπτομέρειες για το πώς λειτουργεί το εργαστήρι ανάγνωσης μπορείτε να βρείτε εδώ:

Βιογραφικό εισηγήτριας: 

Η Βιβή Γεωργαντοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Νομικά στο ΕΚΠΑ,  Ευρωπαϊκό Πολιτισμό στο ΕΑΠ  και παρακολούθησε σεμινάρια στο ΕΚΠΑ, στο ΕΚΕΒΙ, σε διάφορα ΙΕΚ , σε ΟΤΑ και αλλού (πχ Μικρογλυπτικής, Κοσμήματος, Βιβλιοδεσίας, Ιστορίας της Τέχνης, Ιστορίας της Λογοτεχνίας, Επιμέλειας και Διόρθωσης Κειμένου, Εκπαίδευσης Ενηλίκων κ.ά. Ήταν ιδιοκτήτρια του βιβλιοπωλείου Degas, που το κατάπιε μάλλον εύκολα η κρίση μα που από αυτό προέκυψαν στιβαρές φιλίες και όμορφες δραστηριότητες: το 2007 η Λέσχη Ανάγνωσης Degas,το 2010 το http://lesxianagnosisbiblioudegas.blogspot.com, λίγο μετά η Λέσχη Ανάγνωσης των Βιβλιοταξιδευτών και στη συνέχεια η Λέσχη Ανάγνωσης Πεζογραφίας στο Πατάρι του Κέδρου, πολλές παρουσιάσεις βιβλίων, αρθρογραφία βιβλιοκριτική σε αξιόλογα έντυπα κτλ.

Η εμπειρία που αποκόμισε σχεδόν δεκαπέντε χρόνια με τις λέσχες ανάγνωσης και τον υπέροχο κόσμο τους και οι γνώσεις από τη συστηματική μελέτη της Ιστορίας και της Θεωρίας της Λογοτεχνίας για τις ανάγκες των λεσχών ήταν σε μεγάλο βαθμό ο λόγος, το κίνητρο και το κύριο διδακτικό εφόδιο, ώστε να στηθεί ένα εργαστήριο για την ανάγνωση και τη γραφή  όπως αρμόζει στην Λογοτεχνία, σοβαρά και έντιμα, δοτικά και συγκροτημένα ,φιλτραρισμένο όμως με τον γενικότερο δικό της τρόπο αντίληψης των πραγμάτων, που δεν είναι άλλος από τον διαδραστικό και ομαδικό, τον τρόπο του ενήλικου «δάσκαλου» που ποτέ δεν έπαψε να μαθαίνει και γι΄ αυτό ακούει προσεκτικά και συνδιαμορφώνει τα της γνώσης με τον ενήλικο «μαθητή» του στο εργαστήριο, δίπλα του δηλαδή όντας και όχι απέναντί του ανεβασμένος σε μια πραγματική ή φανταστική έδρα και, ηθελημένα ή αθέλητα, κρατώντας για τον εαυτό του τις περισσότερες από τις γνώσεις που απέκτησε.


EΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ (11-13 ετών)

Εισηγήτρια: Κατερίνα Παπαδημητρίου

(230 ευρώ/ 10 δίωρα εργαστήρια σε τρεις άτοκες δόσεις)

Κάθε ΔΕΥΤΕΡΑ 5-7μ.μ. ΔΙΑ ΖΩΣΗΣ στο βιβλιοπωλείο μας
Έναρξη Δευτέρα 24/10/2022

Βιογραφικό εισηγήτριας:

Η Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έδεσσα. Είναι εκπαιδευτικός με μετεκπαίδευση στην Ειδική Αγωγή και μεταπτυχιακές σπουδές στη«Δημιουργική γραφή» - «Συγγραφή» στο ΠΜΣ του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα όπου υπηρετεί σε ΚΕΔΑΣΥ ως Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής, ενώ ταυτόχρονα δραστηριοποιείται και ως διδάσκουσα Δημιουργικής Γραφής. Άρθρα, βιβλιοκριτικές και διηγήματα της έχουν δημοσιευτεί στο διαδίκτυο και σε ηλεκτρονικά και έντυπα λογοτεχνικά περιοδικά. Επιπλέον, αρθρογραφεί ως μόνιμη συνεργάτιδα στο portal πολιτισμού - ηλεκτρονικό λογοτεχνικό περιοδικό Culture Book.

Πρώτη της εκδοτική εμφάνιση, με οκτώ διηγήματά της, στο Ανθολόγιο με τίτλο,«Οδός δημιουργικής γραφής», από τις εκδόσεις «Γραφομηχανή» (2015), καιακολουθεί, το 2022, το δοκίμιο από τις Εκδόσεις Κομνηνός με τίτλο, «Το ελληνικό διήγημα του 20 ου αιώνα, Προσεγγίσεις», όπου Έξι διηγήματα ασκούν κριτική σε διηγηματογράφους της γενιάς του ’30.

Τα εργαστήρια μας θα ξεκινήσουν την πρώτη εβδομάδα του Οκτωβρίου, αρχής γενομένης από τη Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2022.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στο 2109802520, στο info@booktalks.gr και στα inbox μας σε facebook και Instagram

Την Τετάρτη 28 Σεπτεμβρίου 2022 στις 7μ.μ. θα γίνει μια ανοιχτή συνάντηση γνωριμίας με τις εισηγήτριες στο Booktalks (Αρτέμιδος 47, Π. Φάληρο)

Την Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου στις 9μ.μ. θα κάνουμε ένα live στο ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ για τον ίδιο λόγο.

* Στους δεύτερους κύκλους των σεμιναρίων μας δικαίωμα συμμετοχής έχουν όσες και όσοι έχουν ολοκληρώσει τους πρώτους κύκλους.

8/9/22

"Ομορφάσχημη", Νίκος Καχτίτσης

Αγοράστε το εδώ


Αν κανείς διαβάσει την Ομορφάσχημη χωρίς να έχει προηγουμένως εξοικειωθεί με τον τρόπο γραφής του Νίκου Καχτίτση, θα δυσκολευτεί να εξοικειωθεί με το ύφος του. Κι ίσως να σοκαριστεί λίγο με το απότομο κλείσιμο στο τέλος, την καφκική ατμόσφαιρα και το πόσο λίγο εξηγούνται τα πράγματα.

Ο συγγραφέας, με την ιδιότυπη χρήση της γλώσσας, την επιλογή των πρωτοπρόσωπων αφηγήσεων, τη μια μέσα στην άλλη, αλλά και την ολοφάνερη ιδιορρυθμία του, απαιτεί να προσαρμοστείς εσύ ως αναγνώστης στα θέλω του, φαίνεται σαν να αγνοεί πως το κείμενο θα διαβαστεί, ή να μην τον νοιάζει καθόλου. Στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. Για να το συνειδητοποιήσεις, είναι απαραίτητα τα επίμετρα και οι αναλύσεις της πολύ προσεγμένης έκδοσης της Κίχλης (καταλαμβάνουν διπλάσιο χώρο στο βιβλίο από το ίδιο το κείμενο).

Η Ομορφάσχημη είναι μια μικρή νουβέλα, στα όρια του εκτεταμένου διηγήματος. Πρωταγωνίστρια και πρωτοπρόσωπη αφηγήτρια η Αυστροεβραία Γερτρούδη Στερν,η Γκέρτα, μια γυναίκα με αποκλίνουσα ερωτική συμπεριφορά, που αρέσκεται να έχει πολλούς εραστές αλλά να μην τους κρατά. Συνήθως τούς αφηγείται τη ζωή της, όπως και στον δικό μας αφηγητή, τους εκμεταλλεύεται ερωτικά κι έπειτα τους πετά έξω με τις κλωτσιές.

Μέσα από την αφήγηση της Ομορφάσχημης συνειδητοποιούμε σιγά σιγά τι τη διαμόρφωσε, τι την πλήγωσε τόσο βαθιά, την επιρροή του τραύματος στην ερωτική συμπεριφορά της αλλά κι εν γένει στη ζωή της. Η σύλληψη της ηρωίδας από τους Γερμανούς ξεπερνιέται με λίγα λόγια, βιαστικά, αν και αυτό είναι ολοφάνερα το ζουμί της υποθέσεως. Η ηρωίδα του λέει πολλά για τα ασήμαντα και λίγα για τα σημαντικά, κρύβεται από τα αισθήματά της ενώ ταυτόχρονα τα λέει όλα.

Ο Καχτίτσης επιλέγει κι εδώ, όπως στα υπόλοιπα κείμενά του, να ξεκινήσει την ιστορία με τερτίπια, κάποιος κάπου κάποτε, άκουσε αυτή τη διήγηση. Βάζει την αφηγήτρια να τα λέει πρωτοπρόσωπα, βρίσκει τη φωνή της σχεδόν αμέσως και μας βυθίζει σε αυτή.

«Με συγχωρείστε για τη στάση μου. Με το δίκιο σας θα με κακοχαρακτηρίσετε∙ το ξέρω. Χωρίς περιστροφές το ομολογώ ότι το ίδιο θάρρος έχω δώσει και σε άλλους. Από αυτή όμως τη συστολή που σας διακρίνει ακόμα και τώρα που είσαστε πια κοντά μου, χωρίς να αμφιβάλλετε για τις διαθέσεις μου, είχα φοβηθεί πως θα δειλιάζατε να μου μιλήσετε»


Το βίωμα, το δικό του, παίζει μεγάλο ρόλο στο πώς διαρθρώνεται το έργο. Η Ομορφάσχημη είναι βασισμένη στις γυναίκες στη ζωή του αλλά και στον ίδιο του τον εαυτό. Το σύνδρομο καταδίωξης που τον κατατρύχε, το τραύμα του από την απώλεια, η ροπή στην ψυχική αστάθεια.

Τα κείμενα που μας άφησε ο Νίκος Καχτίτσης είναι σχετικά λίγα, αλλά σημαντικά: ο Εξώστης, ο Ήρωας της Γάνδης. Είναι δουλεμένα ψιλοβελονιά, απαιτούν δεύτερη και τρίτη ανάγνωση για να κατανοήσεις τις λεπτότερες αποχρώσεις τους. Ο ίδιος υπήρξε φίλος με όλους τους σημαντικούς τότε εν ζωή λογοτέχνες, τον Γονατά, τον Σινόπουλο, τον Πεντζίκη, τον Σεφέρη αλλά μοιάζει κάπως ξεχασμένος στις μέρες μας. Η γραφή του, ακατάτακτη, είναι εξαιρετικά γοητευτική και μεστή. Αξίζει να τον ανακαλύψει κάθε αναγνώστης ξανά και ξανά, να διαδώσει το όνομά του, έτσι που να μην μείνει κανένας πια που να μην ξέρει πόσο σπουδαίος υπήρξε. 


                                                            Κατερίνα Μαλακατέ


"Ομορφάσχημη", Νίκος Καχτίτσης, εκδ. Κίχλη, 2019, σ.229






4/9/22

Οι Λέσχες Ανάγνωσης του Booktalks


                   


Η Λέσχη Ανάγνωσης του Booktalks ξεκίνησε πριν από 8 χρόνια. Στην αρχή συναντιόμασταν μια φορά τον μήνα στο βιβλιοπωλείο, διαβάζαμε όλοι το ίδιο βιβλίο, συζητούσαμε για αυτό. Το 2020, με την πανδημία, αναγκαστήκαμε να βρισκόμαστε διαδικτυακά μέσω zoom. Αν και στην αρχή μάς ξένισε, αρχίσαμε να λαχταράμε τις συναντήσεις της Λέσχης, ήταν κάπως σαν έξοδος ή γιορτή τις μέρες της καραντίνας. Και η παρέα άρχισε να μεγαλώνει, μπήκαν στην Λέσχη νέα μέλη από όλη την Ελλάδα και σιγά από την Ευρώπη, κι όλον τον κόσμο. Άλλαξε η σύνθεση, οι ορίζοντές μας διερευρύνθηκαν, μας άρεσε πολύ. 

Όταν τελείωσαν οι καραντίνες, βρεθήκαμε σε δίλημμα, ποια λέσχη θα κρατούσαμε, τη ζωντανή ή τη διαδικτυακή. Βρήκαμε μια λύση συμβιβαστική, και τις δύο. Έτσι, τώρα πια συναντιόμαστε με δύο τρόπους: ένα Σάββατο απόγευμα το μήνα μαζευόμαστε στο Booktalks (όσες και όσοι μπορούν) και κάνουμε τη Λέσχη μας διά ζώσης, ενώ την επομένη, την Κυριακή, κάνουμε λέσχη για το ίδιο βιβλίο, διαδικτυακά, για όσους είναι μακριά.


Τη Λέσχη συντονίζω εγώ κι επιλέγω το επόμενο βιβλίο που θα διαβάσουμε όλοι. Απαιτείται μια μίξη ανάμεσα σε παλιές και νέες κυκλοφορίες, κλασικούς και νεότερους συγγραφείς. Εδώ μπαίνει η προσωπικότητα του συντονιστή ή της συντονίστριας, που δίνει τον τόνο. Στη Λέσχη μιλάνε όλα τα μέλη ελεύθερα, χωρίς αρχικές εισηγήσεις, όλα προκύπτουν από το διάλογο. Δεν είναι σαν παρουσίαση βιβλίου, για αυτό άλλωστε δεν μαγνητοσκοπούμε, δεν τραβάμε φωτογραφίες. Η Λέσχη έχει άλλη λειτουργία. Σίγουρα δεν είναι για αυτούς που δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο, γιατί στις λέσχες τα αναγνώσματα αναλύονται διεξοδικά, ως το τέλος τέλος. Κάπως έτσι δημιουργούνται οι παρέες των Λεσχών. Όταν ακους την άποψη κάποιου για το βιβλίο που μόλις διάβασες κι εσύ, κι άρα το θυμάσαι ακόμα με λεπτομέρεια, συνειδητοποιείς πολλά πράγματα για το ποιος είναι ο κάθε αναγνώστης. Και ακους πράγματα που ίσως δεν σκέφτηκες ποτέ διαβάζοντάς το. Στη δική μας Λέσχη δεν χωρούν ατέρμονες φιλολογικές αναλύσεις. Είναι μια λέσχη που αφορά όλα τα μέλη της.

Τον τελευταίο καιρό η Λέσχη απέκτησε αδελφάκι, μια Λέσχη αποκλειστικά για βιβλία Ελλήνων συγγραφέων που γίνεται μια φορά τον μήνα, συνήθως παρουσία του συγγραφέα, στο βιβλιοπωλείο και συμβάλλει σημαντικά στην γνωριμία του αναγνωστικού κοινού με την –μάλλον παραγνωρισμένη— ελληνική λογοτεχνική παραγωγή.


Για να γίνει κανείς μέλος στις Λέσχες μας δεν χρειάζεται τίποτα. Αρκεί να δει κάποιος την ανακοίνωση, να διαβάσει το βιβλίο και να έρθει στο βιβλιοπωλείο ή να μπει στο zoom τη δεδομένη χρονική στιγμή. Όλοι είναι ευπρόσδεκτοι, η παρέα αλλάζει και μεγαλώνει κάθε χρόνο. Οι Λέσχες είναι δωρεάν, και δεν υπάρχει καμία υποχρέωση αγοράς του βιβλίου από το βιβλιοπωλείο, μπορείτε να το δανειστείτε από έναν φίλο ή μια βιβλιοθήκη, να ακούσετε σε audiobook, να το αγοράσετε σε e-book. Αν πάντως το πάρετε από εμάς στο Booktalks θα έχετε δωρεάν μεταφορικά και την καλύτερη τιμή της αγοράς (τσεκαρισμένο).








Το Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου στις 7:30μ.μ. θα συναντηθούμε για την «Ελληνική λέσχη» στο Booktalks. Θα έχουμε διαβάσει την «Ομορφάσχημη» και τον «Εξώστη» του Καχτίτση (εκδ. Κίχλη). Μαζί μας θα είναι και η εκδότρια και επιμελήτρια των βιβλίων, κα Γιώτα Κριτσέλη.


Το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου στις 7μ.μ. στο βιβλιοπωλείο και την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου στις 9μ.μ. μέσω zoom θα μιλήσουμε για το «Τόσο πολύ νερό, τόσο κοντά στο σπίτι» του Ρέιμοντ Κάρβερ (εκδ. Μεταίχμιο).



                                                 Κατερίνα Μαλακατέ




Οι Λέσχες μας διάβασαν τον τελευταίο χρόνο:

25/9/2021 Ανωμαλία, Ερβέ Λε Τελιέ

23/10/2021 Νοσταλγία, Μίρτσεα Καρταρέσκου

19/11/2021 Το θείο τραγί και Το βατερλώ δύο γελοίων, Γιάννης Σκαρίμπας

18/12/2021 Το παλάτι του φεγγαριού, Πόλ Όστερ

22/1/22 Χιλιανός ποιητής, Αλεχάντρο Σάμπρα

16/2/22 Τι είδε η γυναίκα του Λωτ, Ιωάννα Μπουραζοπούλου

19/3/2022 Ιστορία του κόσμου σε 10 1/2 κεφάλαια, Τζούλιαν Μπαρνς

16/4/2022 Εκμηδένιση, Μισέλ Ουελμπέκ

7/5/2022 Άγρια Ακρόπολη, Νίκος Μάντης

21/5/2022 Οι Απόψεις ενός κλόουν, Χάινριχ Μπελ

4/6/22 Αγιογραφία, Νίκος Παναγιωτόπουλος

25/6/2022 Η εποχή των τυφώνων, Φερνάντα Μελτσόρ




Επόμενες συναντήσεις:

10/9/2022 Εξώστης και Ομορφάσχημη, Νίκος Καχτίτσης (7:30μ.μ. δια ζώσης στο Booktalks)

24/9/2022 Τόσο πολύ νερό, τόσο κοντά στο σπίτι, Ρέιμοντ Κάρβερ (7:00μ.μ. δια ζώσης στο Booktalks)

25/9/2022 Τόσο πολύ νερό, τόσο κοντά στο σπίτι, Ρέιμοντ Κάρβερ (9:00 μ.μ. διαδικτυακά μέσω zoom: 







Η ομάδα της Λέσχης: https://www.facebook.com/groups/1741745026044616 και ο λογαριασμός του βιβλιοπωλείου καφέ Booktalks στο facebook: https://www.facebook.com/booktalkscafe







1/9/22

"Παρατεταμένος χρόνος", Maylis Besserie

 



Στον Παρατεταμένο χρόνο πρωταγωνιστεί ο Σάμιουελ Μπέκετ. Ένας Σάμιουελ Μπέκετ 83 ετών, κλεισμένος στον οίκο ευγηρίας Tier Temps, που αναπολεί τα πρώτα χρόνια του στο Παρίσι στις υπηρεσίες του Τζέημς Τζόυς (τον βοηθούσε να κρατήσει σημειώσεις για την Αγρύπνια), που μιλάει από κάποια στιγμή και μετά σχεδόν μόνον με λογοτεχνικά παραθέματα (ναι, από τον τίτλο καλά μαντέψατε, αναφέρεται και σε κάποιον άλλον συνέχεια, αν και σκιωδώς).

Η Μάυλις Μπεσσερί έγραψε ένα βιβλίο ταμάμ για μας τα λογοτεχνικά nerds, πατάει πάνω σε όλες τις ευαισθησίες μας, στιγμές στιγμές μοιάζει σαν ένα λογοτεχνικό κουίζ, ποι@ θα βρει τις περισσότερες λογοτεχνικές αναφορές. Ταυτόχρονα το βιβλίο μιλά για τα γηρατειά, τη φθορά του ανθρώπινου σώματος, τον επικείμενο θάνατο, με τρόπο βαθύ και συγκινητικό. Η συγγραφέας αγαπάει τον Άνθρωπο.

Η δυσκολία να κάνεις ακόμα και απλά πράγματα, να πλυθείς, να περπατήσεις, να φας, να γράψεις, το πώς σε όσους χρήζουν φροντίδας οι φροντιστές συμπεριφέρονται σαν να είναι μικρά παιδιά που έχουν το ακαταλόγιστό (ακόμα κι αν αυτοί είναι ο Μπέκετ). Η αφήγηση διασπάται, πότε μας μιλά ο ίδιος ο Σαμ (σικ), ποτέ βλέπουμε τις σημειώσεις των νοσημευτών του στον οίκο ευγηρίας ή στο νοσοκομείο. Λεπτομέρειες γιγαντώνονται και γίνονται το βασικό θέμα.

Δεν πρόκειται για μια μυθιστορηματική βιογραφία, αν και είμαι σίγουρη πως η συγγραφέας έκανε ενδελεχή έρευνα. Είναι ένα μυθιστόρημα με ήρωα τον Σάμιουελ Μπέκετ λίγο πριν πεθάνει. Αυτό είναι που το ξεχωρίζει, ο συγγραφέας γίνεται μυθιστορηματικός ήρωας, που μοιάζει και δεν μοιάζει να περιμένει τον Θάνατο. Το διάβασα με αμείωτο ενδιαφέρον αν και σχετικά αργά (το μέγεθός του σε προδιαθέτει για άλλους ρυθμούς ανάγνωσης). Το απόλαυσα, κάθε σελίδα ήταν καλοκαμωμένη, σε καμιά στιγμή δεν ένιωσες πως η συγγραφέας «κλέβει» ή πως χρησιμοποιεί τον μυθιστορηματικό της Μπέκετ ιδιοτελώς. Η ιστορία ενός Ιρλανδού συγγραφέα που έζησε κυρίως στο Παρίσι κι έγραψε σχεδόν μόνον γαλλικά και στο τέλος γυρνά στα F*ck της μητρικής του γλώσσας, σαν παράσημο για την έφηβη μαγκιά του, είναι συγκινητική. Και για αυτό ακόμα πιο βέβηλη. Ο ίδιος θα καταδίκαζε. Ή ίσως κι όχι. Και τώρα ξαναδιαβάζω Μολλόυ.


                        Κατερίνα Μαλακατέ



"Παρατεταμένος χρόνος" Μπεσσερί Μάυλις, μτφ. Λίζυ Τσιριμώκου, εκδ. Ύψιλον, 2022, σ.200















Υ.Γ. 42 Το βιβλίο πήρε το Goncourt 2020 για πρωτοεμφανιζόμενους, και το έβγαλε ο Gallimard! Η συγγραφέας είναι γεννημένη το 1982


20/8/22

"Η Ελένα ξέρει", Claudia Pineiro

 




Ένα μικρό μυθιστόρημα είναι το Η Ελένα ξέρει που στην αρχή φαίνεται κάπως μονότονο και μονοθεματικό - στα όρια της νουβέλας. Όμως όσο προχωράει η ιστορία, δεν λέω η πλοκή, γιατί αυτή είναι ανύπαρκτη, τόσο ξεδιπλώνονται θέματα κοινωνικά και προσωπικά που σου τραβούν το ενδιαφέρον και σε κρατούν σε εγρήγορση.

Η Ελένα είναι μια γυναίκα άνω των εξήντα που πάσχει από μια εξαιρετικά επιθετική μορφή Πάρκινσον (Πάρκινσον πλας). Ακόμα και η παραμικρή κίνηση είναι αδύνατη για κείνην αν δεν έχει πάρει πρωτύτερα λεβοντόπα: δεν μπορεί να σηκώσει το κεφάλι της, κι είναι μονίμως σκυφτή, δεν μπορεί να καταπιεί, δεν ελέγχει πλήρως τους σφιχτήρες της. Παρ’ όλ την κατάστασή της όμως, αποφασίζει να κάνει μια μεγάλη διαδρομή με το τραίνο, θέλει να πάει στην πόλη και να βρει τη μόνη γυναίκα που μπορεί να τη βοηθήσει. Η κόρη της Ελένα, η Ρίτα, βρέθηκε νεκρή, κρεμασμένη από το καμπαναριό, κι ενώ όλοι λένε πως πρόκειται για αυτοκτονία, η Ελένα ξέρει.

Η αίσθηση της ανημποριάς από την ασθένεια, που κατακυριεύει το κορμί σου, πολύ γνωστή σε όσους πασχουμε από χρόνιες ασθένειες που μας επηρεάζουν στην καθημερινότητα, δίνεται στο βιβλίο πάρα πολύ γλαφυρά. Η κοινωνία δεν θέλει και δεν μπορεί να ασχοληθεί με αυτόν που πάσχει σε τέτοιο επίπεδο, η χαρακτηριστική σκηνή στην ασφαλιστική και στην επιτροπή αναπηρίας είναι ίδια εδώ, και την Λατινική Αμερική, ίσως παντού. Ο ανάπηρος αμφισβητείται, χλευάζεται, πρέπει να έχει τόνους χρημάτων, απλά για να επιβιώσει. Κι αυτά που τραβάει ο φροντιστής του ανάπηρου είναι ανείπωτα. Μικρές κινήσεις καλοσύνης δεν μπορούν να αλλάξουν τη γενική εικόνα.

Στο βιβλίο, αν και δεν το περιμένεις από την αρχή, θίγονται θέματα όπως η γυναικεία χειραφέτηση, το δικαίωμα στο σεξ, το δικαίωμα στην έκτρωση, η ματαιότητα μιας ζωής σχεδιασμένης από τους άλλους για σένα χωρίς δυνατότητες διαφυγής, η τυραννία της ασθένειας και των γηρατειών, η καταδυνάστευση του γυναικείου σώματος από την Εκκλησία, τους γιατρούς, την ίδια μας τη μάνα. Το τέλος είναι συγκλονιστικό. Το ψυχανεμίζεσαι βέβαια όσο προχωράει η ιστορία, αλλά με κάποιον τρόπο δεν θέλεις να το πιστέψεις, δεν μπορείς. Όπως δεν μπορεί κι η Ελένα.

Οι εκδόσεις Carnivora εκδίδουν συνήθως νουάρ. Αυτό σίγουρα δεν είναι νουάρ, είναι ένα κείμενο βαθιά κοινωνικό και πολιτικό∙ οριακά καταγγελτικό. Σχεδόν σαν να γράφτηκε προγραμματικά, κι οι κεντρικοί χαρακτήρες (δυο όλες κι όλες, μια νεκρή, μια ζωντανή) μοιάζουν να επιτελούν έναν μόνον σκοπο, να πει η συγγραφέας όλα όσα την καίνε.



                                                   Κατερίνα Μαλακατέ



"Η Ελένα ξέρει", Κλαούδια Πινέιρο, μετ. Ασπασία Καμπύλη, εκδ. Carnivora, 2021, σ.172












Υ.Γ. 42 Ομολογώ πως δεν με ενθουσιάζει η έκδοση, με το τάχαμου άκοπο χαρτί.  







10/8/22

"Ακριβώς σαν εσένα", Nick Hornby




Ομολογώ πως νιώθω ανακούφιση κάθε φορά που διαβάζω κάποιο βιβλίο του Νικ Χόρνμπυ, σαν να είναι το καλά κρυμμένο αναγνωστικό μου μυστικό. Τα βιβλία του με βγάζουν ασπροσπόσωπη κάθε φορά, έχουν αρχή, μέση, τέλος, ολοκληρωμένους χαρακτήρες, μία κεντρική ιδέα. Και δεν είναι πως είναι εύπεπτα ή του σωρού, απλώς αρκείται στη συγγραφική του δεινότητα, δεν έχει όρεξη για παραπάνω πειραματισμούς κι έχω καταλήξει πως αυτό με ξεκουράζει.

Έτσι και στο «Ακριβώς σαν κι εσένα» ασχολείται με δυο βασικά ζητήματα, το Μπρέξιτ και την ανισότητα στις σχέσεις∙ και το κάνει καλά, χωρίς μικρότητες. Κεντρικοί ήρωες είναι η Λούσυ, μια 42χρονη καθηγήτρια Αγγλικών που μόλις έχει χωρίσει από τον εθισμένο σύζυγό της και ζει με τα δυο αγόρια της, που είναι ακόμα σε ηλικίες δημοτικού, και ο Τζόζεφ, ένας 22χρονος έγχρωμος νεαρός που προσπαθεί να μιξάρει μουσική, ενώ δουλεύει σε ένα κέντρο αναψυχής κι ένα χασάπικο. Εκεί, στο χασάπικο γνωρίζονται οι δυο τους, εκείνη του ζητά να κάνει μπέιμπι σίτινγκ στα αγόρια της όσο προσπαθεί να φλερτάρει με συνομήλικούς της άντρες. Τελικά ερωτεύεται τον Τζόζεφ. Οι δυο τους είναι πολύ διαφορετικοί, έχουν διαφορετικές παρέες, άλλες πολιτικές απόψεις κι άλλους τρόπους να διασκεδάζουν. Στην αρχή κρατάνε τη σχέση τους κρυφή, τίποτα όμως δεν μένει κρυφό για καιρό. Και τότε αρχίζει το ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας. Πώς αντιδρά καθένας από το περιβάλλον τους στην είδηση, αλλά και στη θέα τους, ως ζευγάρι.

Ο Χόρνμπυ χειρίζεται το θέμα του Μπρέξιτ εξαιρετικά, χωρίς φανατισμούς. Σε όλους δίνει δίκιο, σε όλους άδικο, καταγράφει τη βασική ανισότητα, αλλιώς τα βλέπεις ως έγχρωμος σε εργατική κατοικία, διαφορετικά ως κάτοικος εύπορου προάστιου. Ίσως να είναι ο πιο νηφάλιος από όσους προσπάθησαν να το χειριστούν τόσο νωρίς. Η κεντρική του ιστορία, του έρωτα μιας 42χρονης λευκής χωρισμένης μάνας με τον 22χρονο μαύρο ντι τζέι, έχει κάποια κλισέ, αλλά δεν μένει σε αυτά, προχωρά παρακάτω, δείχνει μια κοινωνία που αργά σταθερά, όχι ολόκληρη φυσικά, αλλάζει νοοτροπία και συμπεριφορά. Αυτό το βιβλίο δεν θα μπορούσε να γραφτεί εκατό χρόνια πριν κι αυτό είναι το ελπιδοφόρο.

Κατανάλωσα το βιβλίο του Χόρμπυ μέσα σε ένα Σαββατοκύριακό. Αυτή είναι η δουλειά του, να σε κοιμίσει γλυκά με την πλοκή κι έπειτα να σε βάλει να αναρωτηθείς για όλα όσα κοινότοπα τσαμπουνάς κι εσύ όλη την ώρα. Για τα κλισέ που μεγεθύνονται και καταλαμβάνουν τη ζωή σου. Για τον έρωτα, και τι στο καλό είναι αυτό που δένει τους ανθρώπους. Για το μέλλον, κι αν έχει σημασία η οποιαδήποτε επένδυση σε αυτό. Και για την πολιτική, που κυβερνάει τη ζωή μας κι εμείς κάνουμε πως δεν την καταλαβαίνουμε. Ή μήπως επίτηδες θέλουν να μην την καταλαβαίνουμε; Μου ταιριάζει ο τρόπος γραφής των Άγγλων κι ας είναι τα προβλήματα τους του «πρώτου κόσμου». Βαρέθηκα τη μιζέρια του "τραύματος", που είναι τόσο της λογοτεχνικής μοδός τα τελευταία χρόνια, θέλω και βιβλία καθαρά, σαν κι αυτό. Ενδιάμεσα από τη φρίκη.


                                         Κατερίνα Μαλακατέ



"Ακριβώς σαν εσένα, Νικ Χόρνμπυ, μτφ. Χίλντα Παπαδημητρίου, εκδ. Πατάκη, 2022, σ. 418 



29/7/22

"Λατρεία", Hannah Kent

 




Υπάρχουν κάποιοι συγγραφείς -λίγοι- που ξέρεις με το πρώτο πως σου ταιριάζουν, πως θα τους ακολουθείς στα χρόνια που θα έρθουν και θα διαβάζεις ό,τι γράψουν. Αυτό μου συνέβη όταν διάβασα πρώτη φορά τα Έθιμα ταφής της Χάνα Κέντ, ήξερα πως ποτέ δεν θα με απογοητεύσει, κι ας ήταν τότε πολύ μικρή ηλικιακά και άγνωστη. Η πεποίθησή μου εδραιώθηκε με τους Καλούς, που έμοιαζαν σε κάποια σημεία με τα Έθιμα ταφής. Και τώρα έχουμε τη Λατρεία.

Ενδιάμεσα άκουσα την Κεντ να μιλάει ζωντανά για τη λογοτεχνία και τα βιβλία της, για τη ζωή της και την κοσμοθεωρία της -μια νεαρή γυναίκα να μιλά με την ωριμότητα σοφής- και βεβαιώθηκα: μου ταιριάζει. Θα μου πεις είναι απαραίτητο; Πόσες φορές γνωρίσαμε συγγραφείς που αγαπάμε από κοντά και διαφωνήσαμε σφόδρα; Δεν είναι απαραίτητο. Είναι όμως ευτυχής η συγκυρία, όταν η συγγραφέας σε μαγεύει και ως ομιλήτρια.

Πρωταγωνίστρια στη Λατρεία είναι η Χάνε Νουσμπάουμ, ένα δεκαπεντάχρονο κορίτσι που ζει μαζί με την οικογένειά της το 1836 σε μια κοινότητα Παλαιολουθηριανών στο Κάι της Πρωσίας. Προκειμένου να αποφύγουν τις διώξεις για την πίστη τους, όλη η κοινότητα μαζί αποφασίζει να μεταναστεύσει και να πάει στη Νότια Αυστραλία. Όσο η Χάνα ζει ακόμα στο Κάι, αποκτά μια νέα φίλη, την Τέα. Και η αγάπη τους ανθίζει. Μια αγάπη διαφορετική από των άλλων κοριτσιών, που ούτε και οι ίδιες μπορούν πλήρως να προσδιορίσουν, αλλά σιγά σιγά αρχίζει να ορίζει όλη τους την ύπαρξη.

Όλα όσα ήξεραν η Χάνα και η Τέα ανατρέπονται στο εξάμηνο ταξίδι για την Αυστραλία στα έγκατα της Κίρκης, ενός σαπιοκάραβου. Το πλοίο είναι πολύ μικρό για τόσους ανθρώπους, το φαγητό ελάχιστο, οι ασθένειες και οι κίνδυνοι πολλοί. Δεν είναι λίγοι αυτοί που θα χαθούν σε αυτή την προσπάθεια, ούτε τα πράγματα θα είναι ρόδινα όταν φτάσουν. Βεβαίως ούτε οι ίδιοι, ως άποικοι, θα φερθούν καλά στις ιθαγενείς φυλές που ζουσαν εκεί εκατοντάδες χρόνια. 

Η Λατρεία είναι ένα μυθιστόρημα για τη ζωή και τον θάνατο, αλλά κυρίως για το θαύμα της πίστης και της αγάπης. Μια περίεργη ιστορία αφοσίωσης (Devotion είναι ο αγγλικός τίτλος, αν και βέβαια υπάρχουν λόγοι που στα ελληνικά μετατράπηκε σε Λατρεία). Η κοινότητα των Παλαιολουθηριανών είναι φτωχή, αγροτική και κοινοτροφική, προσκολλώνται ο ένας στον άλλον, πιστεύουν άκαμπτα για την αλήθεια της δικής του πίστης. Είναι δουλευτάδες και αγαπούν την οικογένειά τους. Δεν είναι φυσικά ανεκτικοί σε μια queer αγάπη, όπως αυτή των κοριτσιών, όμως στην πραγματικότητα δεν μπορούν και να την αποτρέψουν, ο έρωτας δεν ρωτά. Το βιβλίο δεν είναι τυχαία αφιερωμένο στη γυναίκα της Χάνα Κεντ και τα δυο τους παιδιά.

Η συγγραφέας δεν δίστασε να κάνει αυτό που δεν κάνει κανένας γραφιάς, στη μέση του βιβλίου της. Δεν μπορώ να σας αποκαλύψω τι, πρέπει να έχετε τη χαρά να το ανακαλύψετε μόνοι. Κι αφού το έκανε, δεν έχασε τη συγγραφική της δύναμη, κατάφερε να το φέρει σε πέρας, να χρησιμοποιήσει τη μεταφυσική προς το συγγραφικό της όφελος, και τελικά να βγει αφηγηματικά πιο δύνατη. Αυτό το βιβλίο, που έχει ιστορικό υπόβαθρο όπως και τα άλλα δυο, δεν τους μοιάζει. Πάει τη λογοτεχνική της υπόσταση του ένα βήμα παραπέρα.  

Το κείμενο έχει λυρικά κομμάτια, ειδικά όσον αφορά τις εικόνες και τη φύση, που κανονικά θα με ξένιζαν, αλλά εδώ είναι οργανικό κομμάτι της ιστορίας. Η αφηγήτρια αφήνεται, δεν δημιουργεί γωνίες και αιχμές, μόνον κύκλους και κύματα, στο πώς χειρίζεται την ιστορία, στο πώς γυρίζει ξανά και ξανά στα αισθήματα των κοριτσιών. Δεν τη νοιάζει με λίγα λόγια να μιμηθεί μια γραφή που μοιάζει "αντρική", σφιχτή και κοφτή. Πρόκειται για μια ιστορία γραμμένη από γυναίκα, με πρωταγωνίστριες γυναίκες, που αφορά την αγάπη γυναικών, αλλά θα την απολάυσουν όλοι οι αναγνώστες ανεξαρτήτως φύλου. Κι αυτό είναι μεγάλο κέρδος.  

Έχουν περάσει κάποιες μέρες από το πέρας της ανάγνωσης κι ακόμα δεν ξέρω που θα καταλήξει μέσα μου η Λατρεία, σε κάποια σημεία ήταν πραγματικά ιδιόμορφη, ίσως να μου άρεσε πιο πολύ κι από τα Έθιμα ταφής. Ή μπορεί τα Έθιμα να παραμείνουν πάντα πρώτα στην αναγνωστική καρδιά μου. Με σιγουριά πάντως είναι ένα μυθιστόρημα που αγάπησα όσο το διάβασα, με άγγιξε βαθιά, που το αναμασώ τώρα που τελείωσε. Κι ας σοκαρίστηκα στην μέση του, κι ας απογοητεύτηκα για μια στιγμή, θα το θυμάμαι για καιρό.


                                              Κατερίνα Μαλακατέ


"Λατρεία", Χάνα Κεντ, μτφ. Άγγελος Αγγελίδης και Μαρία Αγγελίδου, εκδ. Ίκαρος, 2022, σ. 517